Monday, 23 February 2009

ေသာ့ခ်က္တစ္ခုရဲ ့ေကာက္ေႀကာင္း ရာဇဝင္


ေသာ့ခ်က္တစ္ခုရဲ ့ေကာက္ေႀကာင္း

တစ္ခါတစ္ရံေပါ့
ေကာင္းကင္ကိုခုန္တက္တဲ့
လမင္းတစ္စင္းလို
မာန္ဝင့္စြာ လင္းလက္လိုက္ခ်င္တယ္..

ရံဖန္ရံခါ
ေတာင္ပံမပါတဲ့
ပန္းေလးတစ္ပြင့္လို
ေလအေဝွ ့မွာ ေႀကြလြင့္လိုက္ခ်င္ခဲ့တယ္..

(အခုေတာ့)
လေရာင္ေအာက္က
ၿမစ္တစ္စင္းရဲ ့မ်က္ႏွာေပၚမွာ
ပိုက္ကြန္မိေနတဲ့ငါးလို
တဖ်ပ္ဖ်ပ္ခုန္ေနတဲ့ငါ..

ေလဟာနယ္ထဲ
မင္းကို
တြန္းထုတ္ဖို ့ မႀကိဳးစားမိတဲ့ငါ..

စဥ္းစားမရစြာ
ရင္ထဲမြန္းႀကပ္ေပမယ့္
စြန္ ့ခဲ့တဲ့အနမ္းပြင့္နဲ ့အတူ
မင္းကိုရွိေနခ်င္ခဲ့..

ခံစားမွဳ ဦးေႏွာက္တို ့ညြတ္ကြင္းမိရင္း
မင္းကိုသတိရေနခဲ့တယ္…

ေသာ့ခ်က္တို ့ေၿဖေလ်ာ့ရင္းနဲ ့
ရင္ထဲပြင့္ထြက္ အေၿဖထြက္ခဲ့တယ္..

ေသခ်ာတယ္ …မင္းကို”ခ်စ္” ေနတယ္…

”ရင္ထဲတကယ္ခ်စ္မိသူတစ္ေယာက္အတြက္”

...........
ကဗ်ာေတြကိုခ်စ္ေပ မယ့္ ကဗ်ာ မေရးတတ္တဲ့
ကၽြန္ေတာ့္ကဗ်ာ က ကဗ်ာေတာ့မဆန္ပါဘူး..
ကေလးအေတြးသာသာေပါ့ဗ်ာ…
ဒါေပမယ့္
ဒီကဗ်ာေလးက ၂၀၀၂ ေဖေဖာ္ဝါရီ လက
သူငယ္ခ်င္းေတြပထမဆံုးထုတ္ခဲ့တဲ့ကဗ်ာ စာအုပ္(စာရြက္သာသာပါ) ေလးထဲက
ကၽြန္ေတာ္ေရးခဲ့တဲ့ကဗ်ာေလးပါ..
အဲဒီကဗ်ာေရးခဲ့တဲ့အခ်ိန္တုန္းကေတာ့
ကၽြန္ေတာ္ အရွဳပ္ေတာ္ပံုအေနနဲ ့
ၿပင္သစ္ -ရုရွား(ေမဂ်ာ)
ေပါင္းကူးေရးလုပ္ေနတဲ့ အခ်ိန္ၿဖစ္သလို
တိုးတိုးတိတ္တိတ္ၿဖစ္ေနတဲ့ၿပည္တြင္းစစ္ကလည္း
ရွိေနတယ္ေလ…
ဒါေႀကာင့္
တစ္ေယာက္ေယာက္ ကိုရည္ရြယ္ၿပီး ေပးမယ္လို ့စိတ္ကူးထားေပမယ့္
အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက ႏွစ္ေယာက္ၿဖစ္ေနတဲ့အတြက္
ဘယ္သူ ့ကိုေပးရမလဲဆိုတာ
ေဝခြဲမရခဲ့ဘူးေလ…. :D

အဲ..ကဗ်ာစာအုပ္လဲထြက္လာေရာ..
စိတ္ေပါက္ေပါက္နဲ ့ႏွစ္ေယာက္လံုးကိုေပးလိုက္တယ္…
ဒါေပမယ့္ တစ္ေယာက္စီိကုိေတာ့
ခ်စ္ေလးအတြက္ရည္ရြယ္ၿပီးေရးတာပါ
ဘာညာ သာရကာ ဆိုၿပီး
အေပ်ာ့ဆြဲေလးနဲ ့ သေဘာေခြ ့ေအာင္
ခ်စ္သက္ေသလက္မွတ္ေလးထိုးေပးလို ့
အၿမတ္တႏိုးနဲ ့အမွတ္တရေလး
သိမ္းထားခိုင္းလိုက္တယ္ေပါ့…
ႀကာႀကာမခံပါဘူးဗ်ာ...
တစ္ပတ္အတြင္းမွာပဲ
လက္မွတ္ထိုးထားေပးခဲ့တဲ့ကဗ်ာ စာရြက္ေလးႏွစ္ရြက္က
အတို ့အေထာင္ အေလွာ္ေတြ
( ႏွစ္ေယာက္လံုးကိုသိတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ခ်စ္သူငယ္ခ်င္းေတြပါ)ႀကားက
ကၽြန္ေတာ့္မ်က္စိေရွ ့တည့္တည့္ေရာက္လာပါတယ္..

ေသခ်ာတယ္..မင္းကို ”ခ်စ္ ”တယ္ဆိုတဲ့အပိုဒ္က
ဘယ္သူ ့ကုိေၿပာတာလဲ
တစ္ေယာက္ပဲၿဖစ္ရမယ္ ဆိုၿပီး

ႏွစ္ေယာက္လံုးက ၿပႆနာရွာတယ္ေလ..
ဒါနဲ ့ကၽြန္ေတာ္လည္း ဘယ္လိုမွေၿဖရွင္းမရတဲ့အဆံုး
စပ္ၿဖီးၿဖီးနဲ ့မ်က္ႏွာေၿပာင္တိုက္ၿပီး
ပတ္ေၿပးခဲ့ ရတယ္ေလ..
ကၽြန္ေတာ့္ကို
မယ္ကုဝဏ္ နဲ ့ ဒႆဂီရိ ညီမ စိတ္ဝင္သြားတဲ့
အဲဒီႏွစ္ေယာက္က
ေတြ ့ရာသခ်ိ ၤဳင္း ဓားမဆိုင္ဆိုလို ့
ႏွစ္ပတ္ေလာက္ ေက်ာင္းဝင္းထဲၿပန္မဝင္ရဲဘူး..
မေရးခဲ့..မေပးခဲ့ေကာင္းသားလို ့ေနာင္တရမိတယ္..
ေနာက္ေတာ့လဲ
ၿပည္တြင္းစစ္ကိုၿငိမ္းေအာင္လုပ္လို ့
ရွရွားေပါင္းကူးေရးကိုလည္းပိုမိုခိုင္မာေစခဲ့ပါတယ္…
ေပ်ာ္စရာေကာင္းပါတယ္….
အခုခ်ိန္ထိလဲ
ပတ္ေၿပးရတာဝါသနာကိုပါတယ္

ေႀသာ္ေမ့ေနတယ္..
သူတို ့ႏွစ္ေယာက္ကိုေပးလိုက္တဲ့ ကဗ်ာစာရြက္ေလးေတြက
ကၽြန္ေတာ့္ကို ခ်စ္တဲ့ သူတို ့ ႏွစ္ေယာက္လံုးက
ခ်စ္သက္ေသအေနနဲ ့ ယူအက္ဖ္အယ္ မွာပဲ
မေပ်ာက္မပ်က္သိမ္း ထားႀကတယ္ဆိုပဲ..
ေနရာေတာ့မတူဘူးေပါ့…

တစ္ရြက္က ၿမဝတီေဆာင္ က မိန္းကေလးအိမ္သာခြက္ထဲမွာတဲ့..
ေနာက္တစ္ရြက္ကေတာ့
ကန္တင္း ေဘးက အပင္ေအာက္မွာ ေၿမဆီေကာင္းေအာင္မီးပံုရွိဳ ့လို ့ၿမွဳပ္ထားခဲ့တယ္ဆိုပဲ…
လမ္းႀကံဳရင္ယူအက္ဖ္အယ္ကိုဝင္ႀကည့္လိုက္ေပါ့…
ကဗ်ာစာအုပ္အတြက္ပိုက္ဆံစိုက္ေပးခဲ့သူကေတာ့
သိသိခ်င္း အေႀကြးအၿဖစ္ေန ့ကူးမခံဘူး
ၿပန္ေတာင္းေတာ့တာပဲ…
(သူ ့တစ္ေယာက္တည္းကိုသာေပးခဲ့ရင္ ပိုက္ဆံၿပန္ေပးရမွာ မဟုတ္ဘူးေနာ္..) :P
ကဗ်ာဆရာေအာင္ၿမင္ခ်က္က ကမ္းကုန္တယ္..
အရွဳပ္ေတာ္ပံုႀကီး
ဖိုးစိန္

သူငယ္ခ်င္းေတြစုေရးခဲ့တဲ့ကဗ်ာေလးေတြအားလံုးကို တေပါင္းတစည္းထဲေဖာ္ၿပေပးပါမည္..

11 comments:

မအိ said...

ေဟးခုေရာ ျပည္တြင္းစစ္ကျငိမ္းသြားျပီလား သူငယ္ခ်င္း......
ပတ္ေျပးေနတုန္းဘဲလား.........:P

war war khaing min said...

ေၾသာ္.. အရွဳတ္ေတာ္ပံုေတြလဲ လုပ္ခဲ႔ေသးတာေပါ႔.
ေမာင္ဖိုးစိန္ေရ..ဓါတ္ပံုေလးေတြၾကည္႔သြားပါတယ္။
ညီမေလးတစ္ေယာက္က ေတာ္ေတာ္ေလးေခ်ာတာပဲ..
နာမည္ေတာင္ေမ႔သြားျပီ.. “အိ”ပါတယ္ေလ။
ညီမေလးကို ေခ်ာတယ္လို႔ ေျပာလိုက္ေနာ္။

အငယ္မ said...

ဟင္..
ႏွစ္ေယာက္တည္းလားဖိုးစိန္..
ငါသိသေလာက္က
နင့္မွာ ကဗ်ာ ေတြအမ်ားႀကီးေနာ္...
သက္ေတာင့္သက္သာေနစမ္းပါ..
ဘယ္သူ ့ကိုမွ ေပးလို ့မရေအာင္
နင့္ကို သမမယ့္သူရွိၿပီးသားကို ..
ဒုတိယတစ္ေယာက္က ဘယ္သူေလးလဲဆိုတာ
ေၿပာခ် လိုက္ရမလား...
ဟီး..ဟီး....

Dream said...

ဟယ္... ျပည္တြင္းစစ္ ျဖစ္ေနတယ္ ဆုိပါလား... ဟတ္ဟတ္... ပတ္ေျပးသာ ၀ါသနာပါတယ္ဆုိေတာ့... ဟတ္ဟတ္... ေက်ာင္းတုနး္က ဒဏ္ခဏခဏ ေပးခံရတယ္နဲ႔တူတယ္... အင္း..ဒီတစ္ခါ ျမန္မာျပည္ ျပန္ရင္ ခဏေတာ့ ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးကို ၀င္ၾကည့္လုိက္ဦးမယ္... ဟတ္ဟတ္.. :P :P

ၿမေလး said...

ဒီအေျကာင္းေတြမသိလိုက္ဘူး။
ေတာ္ေတာ္ေလးခံစားခဲ့ရမွာေနာ္။ :D
အခုေရာ အေျခအေနဘယ္လိုလဲ။
အားေပးေနအံုးမယ္။
ဆက္ေရးပါ

MANORHARY said...

တစ္ေယာက္ေယာက္ ကိုရည္ရြယ္ၿပီး ေပးမယ္လို ့စိတ္ကူးထားေပမယ့္
အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက ႏွစ္ေယာက္ၿဖစ္ေနတဲ့အတြက္
ဘယ္သူ ့ကိုေပးရမလဲဆိုတာ
ေဝခြဲမရခဲ့ဘူးေလ…. :D..............
......................
ေအာင္ၿမင္ပံုမ်ား...း)

မုိးေသာက္ယံ said...

ကဗ်ာေတြ မေရးတတ္ေပမဲ့ စိတ္၀င္စားတယ္ သာေကာေရ .. တင္ေပးပါဦး .. ေတာ္ေတာ္လည္း ရွဳပ္ခဲ့ၾကပုံပဲ :P

ဖိုးဂ်ယ္ said...

နာနဲ႔ ခပ္ဆင္ဆင္တူတယ္ သယ္ရင္း။
အခုေရာ ပတ္ေျပးေနရတုန္းလား း)

ေဒါင္းမင္း said...

ပတ္ေျပးေနတုန္းလား။ကဗ်ာေလးကိုေတာ႕အရမ္းႀကိဳက္
တယ္။ေလာေလာဆယ္ကၽြန္ေတာ္ပတ္ေျပးေတာ႕မယ္
ဟီး

flowerworld said...

ကဗ်ာေရးထားတာၾကိဳက္တယ္ အမဆိုလဲေက်ာင္းတုန္းကခဏခဏပတ္ေျပးရတာ စာမရလို႕ေလ..ဟိဟိ
ဆက္ေျပး..အဲေလ ဆက္ေရးလို႕ဟတ္ဟတ္

အိမ္ said...

အင္... ေၿပာပုံမ်ား ၾကံဳရင္ ၀င္ၾကည့္ရမဲ့ေနရာ
ကလဲ မိန္းကေလးေတြရဲ့ အိမ္သာတြင္းထဲ ဆင္းၿပီးပဲ ၾကည့္ရမလုိလုိ၊ ရွဳိ႕ထားတဲ့ စာရြက္ရဲ့
ၿပာကုိ လုိက္ရွာရမလုိုလို။ ေနပါေစေတာ့ ဆရာ
ရာယ္။ မၾကည့္ခ်င္ေတာ့ပါဘူူးဗ်ာ။