Thursday, 30 June 2011

ေျပာျပျဖစ္ေနေသာ တစ္ေယာက္ေယာက္အေၾကာင္း

တစ္ေယာက္ေယာက္ကို ေျပာျပခ်င္တယ္ ဆိုတဲ့ မၾကီး(မေနာ္ဟရီ)ရဲ ႔စာသားတခ်ိဳ႔ကိုပဲ ငွားျပီး တေယာက္ေယာက္ကို ေအာ္ေျပာလိုက္ခ်င္တာပဲ။ တကယ္ကိုပဲ တစ္ေယာက္ေယာက္ကို ေျပာျပခ်င္ေနတာ။ က်ေနာ္ ေျပာေနလိုက္တာလဲ တေယာက္ေယာက္နဲ႔ တေယာက္မကေတာ့ပါဘူး။ အိမ္ကလူေတြေတာင္ က်ေနာ္ ေျပာခ်င္တဲ့အေၾကာင္းကို အလြတ္နီးပါးရကုန္ပါျပီး။

ဒါေပမယ့္ ဘယ္လိုမွ မတတ္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ တစ္ေယာက္ေယာက္ကို ထပ္ေျပာျပခ်င္ေနပါတယ္။ က်ေနာ္က သူမ်ားအေၾကာင္းလဲ မေျပာတတ္ေပမယ့္ စပ္မိစပ္ရာ အေၾကာင္းေတြကိုေတာ့ တေယာက္ေယာက္ကို ေျပာျပခ်င္မိပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ က်ေနာ့္ရင္ထဲမွာ ျပည့္သိပ္က်ပ္ေနတဲ့ အေၾကာင္းေတြပါပဲ။ တစ္ေယာက္ေယာက္ကို ေျပာျပခ်င္ေနတဲ့ တစ္ေယာက္ေယာက္ အေၾကာင္းက ဘယ္သူပါလဲ လို႔ ေမးရင္ က်ေနာ္ရဲ ႔ တဦးတည္းေသာ သူေဌးအေၾကာင္းပါပဲ။

သူေဌးဆိုေပမယ့္ က်ေနာ့္ထက္ အသက္လပိုင္းပဲ ၾကီးျပီး က်ေနာ္ထက္ စိတ္အမ်ားၾကီးငယ္တဲ့ သူေဌးပါပဲ။ ကေလးစိတ္ကို မကုန္ေသးတဲ့ ကေလးတစ္ေယာက္လို႔ ေျပာလို႔ရပါတယ္။ လုပ္သက္(၈)ႏွစ္ၾကာ Charity အလုပ္ကို လုပ္ေနေပမယ့္ စိတ္ကေတာ့ ကေလးျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ ရံုးမွာ Baby Boss လို႔ ခ်စ္စႏိုးေခၚပါတယ္။ တကယ္ခ်စ္တယ္လို႔ေတာ့ မထင္လိုက္ပါနဲ႔။ သူေဌးမ်က္ႏွာၾကည့္မယ့္ အစားေခြးမ်က္ႏွာ ၾကည္လိုက္မယ့္ ဆိုတဲ့ ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္တဲ့ ဆုမ်ိဳးကို သူေဌးက မေတာင္းပဲ ျပည့္ပါတယ္။

က်ေနာ္ကို ပထမေန႔ အင္တာျဗဴးတုန္းကဆိုရင္ ဘာမွ မေမးပဲ လခေတြ ေပးျပီး အလုပ္တန္းခန္႔ခဲ့ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲေမးေတာ့ ဘြဲ႔ ေတြ အမ်ားၾကီး ရွိလို႔ဆိုပဲ။ ဒါေပမယ့္ ရွိတဲ့ စာရြက္စာတန္းေတြကို လွန္ၾကည့္လားဆုိေတာ့ လွန္မၾကည့္ပဲ ေတာင္းသေလာက္ လစာေပး ၊ က်ေနာ့္ကိုၾကည့္ျပီး NICE ! NICE! I am happy to have you! ဆိုတာနဲ႔ ေက်ာခ်မ္းျပီး ျပန္ခဲ့ရပါတယ္။ စိတ္ထဲမွာဒီသူေဌးက ပံုမွန္ေတာ့ မဟုတ္ဘူး ဆုိတာ သတိထားမိသလို အိမ္မွာေတာင္ ျပန္ေျပာမိပါေသးတယ္။

ျမန္မာျပည္ျပန္လာျပီး အလုပ္တူတူလုပ္မွ သူေဌးအေၾကာင္းကို ပိုသိလာပါတယ္။မနက္မိုးလင္းလို႔ Hi လို႔ ႏွဳတ္ဆက္မိတာ က်ေနာ့္တစ္ေယာက္တည္းလို ျဖစ္ပါတယ္။ က်န္တဲ့ ရက္ေတြမွာ က်ေနာလဲ ထပ္မဟိုင္းေတာ့ပါဘူး။ အေၾကာင္းက တခါဟိုင္းျပီး တနာရီၾကာ သူေဌးစကားကို နားေထာင္လိုက္မွာ စိုးတဲ့အတြက္ ရံုးကို သူေဌးေရာက္တဲ့အခ်ိန္ ဆို ဖံုးလုကိုင္ျပီး အေၾကာင္းမရွိ အေၾကာင္းရွာ ဖုန္းဆက္ျပၾကပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္ ခ်စ္ေမႊးနဲ႔ ျပည္စံုတဲ့သူေဌးပါ။

သူေဌးက ဒီလိုနည္းနဲ႔ ဟိုင္းမရေတာ့ Meeting နဲ႔ ဟိုင္းျပန္တယ္။ မနက္တိုင္းလိုလို မီတင္ေခၚပါတယ္။ မီတင္ေခၚရင္ သူကိုယ္တိုင္ ၀ယ္လာတဲ့ သီးစံု လက္ဖက္ေျခာက္ရည္ကို တအိုးျပီးတအိုး ေဖ်ာ္ျပီး ရွိသမွ် ငယ္ဘ၀ေတြကို တဟီးဟီး တဟားဟားနဲ႔ ေျပာေနေပမယ့္ နားေထာင္ရတဲ့သူက တေယာက္မ်က္ႏွာ တေယာက္ၾကည့္ျပီး မီတင္ျပီးရင္ အိမ္သာမွာ လုတန္းစီဖို႔ စိုင္းျပင္ေနၾကတာပါပဲ။

ဒါေၾကာင့္ သူေဌးနဲ႔ မ်က္ႏွာခ်င္း မဆိုင္ေအာင္ ေနၾကပါတယ္။ ေန႔လည္စာ စာတိုင္း သူေဌးက ေ၀လား ၀ါးလား သြားခ်င္ေပမယ့္ ထမင္းစားရင္ စကားက်ယ္က်ယ္ေျပာျပီး ရယ္တတ္တဲ့ အက်င့္ေၾကာင့္ ဘယ္သူမွ ေနလည္စာသြားရင္ သူေဌးကို မေခၚခ်င္ပါဘူး။ သူေဌးဖုန္း လာတဲ့အခ်ိန္ကို ေရြးျပီး အလစ္ေျပးရပါတယ္။

ရံုးမွာ သူေဌးက က်ေနာ့္ကို လန္႔ပါတယ္။ စကားေတာ္ရံုမေျပာေပမယ့္ ေျပာရင္ တလံုးတခဲတည္းမို႔ ေတာ္ရံု မေျပာရဲ ပါဘူး။ က်ေနာ္ အလုပ္စ၀င္တုန္းက Advertizing and Promotion Executive ရာထူးနဲ႔ အလုပ္၀င္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ က်ေနာ့္ကို Officer ရာထူးတိုးျပီး Finance ကို ကိုင္ခိုင္းပါတယ္။ ျပီးေတာ့ Communication Officer ျဖစ္ျပန္တယ္။ ၾကာလာေတာ့ တင္းလာပါတယ္။ စိတ္ထဲမွာ ခုပဲ ဆရာ၀န္လုပ္ခိုင္းလိုက္၊ ခုပဲ စစ္ထဲ၀င္ခိုင္းလိုက္၊ ေတာ္ၾကာ အျငိမ့္မင္းသမီး လုပ္ခိုင္းလိုက္ နဲ႔ သူ ကစားခ်င္သလို ကစားသလို ျဖစ္ေနပါတယ္။ သံုးလထဲ ရာထူးက သံုးခုေလာက္ဆိုေတာ့ က်ေနာ္လဲ တင္းျပီး အလုပ္ထြက္ပါတယ္။ အလုပ္၀င္တဲ့ ေလးလအတြင္းမွာ ထြက္စာ ႏွစ္ခါတင္ျပီး Confirm Letter ေလးခါရပါတယ္။ တခါထြက္စာတင္တိုင္း ေနာက္ေန႔ Confirm Letter ေပးတာပါပဲ။

ပထမတခါ အလုပ္ထြက္ေတာ့ မက္ေဆ့ေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳးပို႔ျပီး သူ႔ကို မထားခဲ့ဖို႔ ေျပာပါတယ္။ ဟမ္.. ေျပာရင္းနဲ႔ စိတ္ထဲ တမ်ိဳးေတာင္ ျဖစ္လာပါတယ္။ က်ေနာ္ကလဲ အလုပ္ကုိ သံေယာဇဥ္ျဖစ္ေနတာထက္ ပိုက္ဆံကို ပိုသံေယာဇဥ္ ျဖစ္မိတာေၾကာင့္ မျငင္းပဲ အလုပ္ျပန္သြားခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္တခါ Counselling Course ကို ေသခ်ာ မစဥ္းစားပဲ တက္ခိုင္းတဲ့ အတြက္ သူေဌးကို ေဒါသေတြ ထြက္ျပီး မသြားျပန္ပါဘူး။ ေနာက္ဆံုးတခါေတာ့ က်ေနာ့္နဲ႔ အလုပ္တူတူလုပ္ခိုင္းတဲ့ တေယာက္ကို က်ေနာ့္ကို အလုပ္ထုတ္ဖို႔ ေျပာခိုင္းတဲ့ အတြက္ က်ေနာ္ပါအလုပ္ထြက္ပါတယ္။ က်ေနာ့္နဲ႔ မဆိုင္ေပမယ့္ ၾကားထဲကေန လူေကာင္ေဖာ္ျပီး မေျပာရဲ ႔တဲ့ သူ႔ကို ေဒါသျဖစ္တာနဲ႔ အလုပ္ပါထြက္ခဲ့ပါတယ္။

ေနာက္ေန႔ ့ စိတ္က နည္းနည္းေျပသြားတာရယ္၊ သင္တန္းတက္ေနလက္စက မျပီးေသးတာရယ္ ေၾကာင့္ သင္တန္းသြားတက္ေတာ့ သင္တန္းအ၀မွာ ေခ်ာကလက္ တစ္ေတာင့္၊ Confirm Letter စာအိတ္နဲ႔ စတားဘတ္ ေကာ္ဖီ ဘူးေလးကိုင္ျပီး ျပံဳးစိစိနဲ႔ က်ေနာ့္ကို ေစာင့္ေနတဲ့ သူေဌးကို ေတြ႔တာပါပဲ။ ေတာ္ေသးတာေပါ့ ပန္းစည္းမ်ားမ၀ယ္လာလို႔။ ၀ယ္လာလို႔ကေတာ့ လူေတြ ၀ိုင္းၾကည့္ပံုနဲ႔ အထင္မွားေလာက္ပါတယ္။ သင္တန္းတက္ေနေတာ့လဲ မျပန္ပဲ ႏွစ္နာရီျခားတခါ တံခါးေခါက္ျပီး ေကာ္ဖီ လာလာပို႔တယ္။ သင္တန္းနည္းျပက အဲဒါဘယ္သူလဲ လို႔ေမးေတာ့ က်ေနာ့္သူေဌးလို႔ျပန္ေျဖတာ သင္တန္းမျပီးမခ်င္း အိုး မိုင္ ေဂါ့… ကို ဘာသာစံုနဲ႔ တေနေတာ့တာပါပဲ။

ဒါေတြပဲလာ ဆုိေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ အလုပ္ကိစၥနဲ႔ ရံုးကိစၥနဲ႔ အျပင္သြားမယ္ဆိုရင္ သူက လိုက္ပို႔ခ်င္ပါတယ္။ သူ႔ကို သြားခိုင္း ရင္ေတာ့ သူမသြားပါဘူး။ အျပင္သြားတိုင္း သူဆီက ကတိေတာင္းရပါတယ္။ စကားေျပာရင္ ျငိမ္ျငိမ္ေနရမယ္၊ မေဆာ့ရဘူးဆိုတဲ့ ကတိ ရမွ သူနဲ႔ က်ေနာ္လိုက္ပါတယ္။ တခါ သူနဲ႔ Eunos က Post Office ကိုသြားပါတယ္။ က်ေနာ္မေခၚပါဘူး။ ရံုးက Poster ေတြကို စာတိုက္ကေန ပို႔ဖို႔သြားတာပါ။ သူကက်ေနာ့္ကို ကူခ်င္တယ္ဆိုျပီးလိုက္လာေတာ့ မသက္သာပဲ ေခၚခဲ့ပါတယ္။ ေကာင္တာေရာက္လို႔ ကိုယ့္အေရွ႔ ကလူေတြ တန္းစီေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ သူေထးက တိုကင္ နံပတ္ ထြက္တဲ့စက္ကို ႏွိပ္ျပီး တိုကင္ယူပါတယ္။ (အမွန္ေတာ့ ယူစရာမလိုပါဘူး)။ ျပီးေတာ့ ထပ္ႏွိပ္ျပန္တယ္။ ဆယ္ခါေလာက္ ႏွိပ္ကစားေတာ့ ေကာင္တာက စာေရးမက လွမ္းေအာ္ပါတယ္။ အဲဒါကစားစရာမဟုတ္ဘူး ဆုိမွ ျပံဳးျဖီးျဖီးနဲ႔ ႏွိပ္လို႔ ေကာင္းတယ္လို႔ ျပန္ေျပာပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ၁၀ေလာက္၀ယ္တာကို ၈ က်ပ္မရရေအာင္ ဆစ္ေနတာက ကေလးတေယာက္ အေမဆီက မုန္႔ဖိုးေတာင္တာမရလို႔ စိတ္ေကာက္ေနတဲ့ကေလးလိုပါပဲ။ စိတ္မရွည္တဲ့ စာေရးမက ၅ ျပားေလာက္ စိတ္မသက္မသာနဲ႔ ေလွ်ာ့ေပးလိုက္တာကို တရံုးလံုးၾကားေအာင္ ထေအာ္ပါတယ္။ အားလံုးက သူေဌးကို ၀ိုင္းၾကည့္ပါတယ္။ က်ေနာ့္ကို စာေရးမက တိုးတုိးေလး အဲဒါဘယ္သူလဲေမးေတာ့ သူေဌးလို႔ ေျပာတာကို ဆံလံ ဆယ္ခါျပန္ေပးသြားပါတယ္။ သူေထးပံုစံကိုလဲ ၾကည္ေလ၊ ကတံုးတံုးထားျပီး ယိုးဒယားက ၾကိဳက္လို႔ ၀ယ္လာတဲ့ ရွမ္းေဘာင္ဘီးအပြၾကီးနဲ႔ အက်ီ အပြ၊ အက်ီက က်ယ္ျပီး ျပာကေလာင္ လို တျခမ္းေစာင္းလို႔ ခဏခဏ ဆြဲတင္ရတာလဲ အေမာ ျပီးရင္ ႏွပ္က တရွဳပ္ရွဳပ္နဲ႔ ေျပာင္ေနတဲ့ကတံုးကို ခဏခဏပြတ္ေနတဲ့ သူေဌး ေအာ္ရယ္တဲ့့ပံုစံကို မ်က္စိမွာပဲ ျမင္ၾကည့္ၾကပါေတာ့။

ခုေနာက္ပိုင္း စာရင္းေတြ လုပ္ရင္ ရံုးခန္းကို ေလာ့ခ္ ခ်ထားရတယ္။ မဟုတ္ရင္ အနားလာျပီး ႏွဳပ္တရြတ္ရြတ္နဲ႔ ေရခဲေခ်ာင္းလာစားလိုက္၊ ပင္ပန္းတယ္လို႔ ျငီးျပီး ခံုေပၚမွာ လာေမွာက္လိုက္နဲ႔ ခဏခဏ ေမာင္းထုတ္ရပါတယ္။ အေၾကာင္းျပခ်က္က နင္လာလို႔ ငါစာရင္းမွားရင္ နင္က ငါ့ကို အလုပ္ထုတ္မွာ၊ နင္အလုပ္မထုတ္ခင္ နင္ထြက္သြားတာ အေကာင္းဆံုးလို႔ ေျပာမွ ေခါင္းေလးတပြတ္ပြတ္နဲ႔ ထြက္သြားတတ္တဲ့ သူေထးပါ။ အခုေလာ့ခ္ ခ်ထားရင္ေတာင္မွ၊ တခါးေလးကို ေခါက္ျပီး ထြက္ေျပးလိုက္၊ အျပင္ဘက္မွန္ကေန အမ်ိဳးမ်ိဳး လာေျပာင္လိုက္နဲ႔ အေႏွာက္အယွက္ေပးတတ္ပါတယ္။ စိတ္ပ်က္လြန္းလို႔ တခါတခါ လဲ ေအာ္မိပါတယ္။ တခါတခါလည္း သူငယ္ခ်င္းလို အခန္းထဲမွာ ေျပာခ်င္တာေတြ ေျပာျပပါတယ္။ က်ေနာ္ေျပာရင္ သူက တေအာေအာ နဲ႔ နားေထာင္တတ္ျပီး ငါဒါေတြ ဘာလို႔ မသိတာပါလိမ့္လို႔ တအံ့တၾသနဲ႔ နားေထာင္တတ္ျပန္တယ္။

တခါတေလ အျမင္ကတ္ပါတယ္။ တခါတေလ သနားျပန္ပါတယ္။ သူေဌးကေလးစိတ္ ဆန္ျပီး အလုပ္ျဖဳတ္လိုက္ ခန္႔လိုက္လုပ္ေနတာေၾကာင့္ သူေဌးကို သေဘာက်တဲ့သူနည္းပါတယ္။ အခုေလာေလာလတ္လတ္လည္း အလုပ္ထြက္စာတင္ထားတဲ့သူ ရွိလို႔ က်ေနာ့္မွာ ညတိုင္း သူမက္ေဆ့ပို႔ျပီး ေျပာေျပာေနတာကို ဒိုင္ခံနားေထာင္ေနရရွာတယ္။ တကယ္ေတာ့ အားလံုးအလုပ္ထြက္ၾကတဲ့ အခ်ိန္မွာ က်ေနာ္ အလုပ္ထြက္မွာကို ေၾကာက္လို႔ သူခမ်ာ ညတိုင္း မက္ေဆ့ပို႔ေနရတာ အေမာျဖစ္ေနပါတယ္။

တေယာက္ေယာက္ကိုေျပာခ်င္တဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြက ဒီထက္မကပါပဲ။ ဒီေန႔ေတာ့ သူေဌး ရံုးမလာတုန္း သူေဌးကို သတိတရနဲ႔ တစ္ေယာက္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ အားလံုးကို ေျပာျပလိုက္ပါတယ္။

သူေဌးေဘးမွ ကင္းေ၀းၾကပါေစ။


ခ်စ္ခင္ေလးစားစြာျဖင့္
ဖိုးစိန္

9 comments:

ZT said...

အထူးအဆန္းပါလား။ :D

ျမဴးျမဴး said...

ကဖိုးစိန္သေဌးက ခ်စ္စရာၾကီးပါ.. ဒီေလာက္သေဘာေကာင္းတာ ဘယ္မွာသြားရွာမလဲ.. း)

သိဂၤါေက်ာ္ said...

လာဖတ္ပါတယ္..

Yuya Mon said...

Funny Guy:)

ေဆာင္း said...

ဟယ္ အလုပ္မျပဳတ္တဲ့ ပိုက္ပိုက္ရတဲ့ အလုပ္ေနရာ ဆုိေတာ့ ညည္းခံလုိက္ပါ ကိုဖုိးစိန္ေရ
abnormal ျဖစ္တာဘဲ ခပ္ေကာင္းေကာင္းရယ္။ ကိုယ္က သူထိန္းကိုေဟာက္ရမဲ့အေျခေနျဖစ္တာမဆုိးပါဘူး

Myagreen said...

:)

ညယံ said...

သေဘာေကာင္းရွာပါတယ္ ။ က်မတို ့ဆီက မူလတန္ထက္စာရင္ေရာ ။ ၿဖဳတ္လိုက္၊ ၿပန္ေခၚလိုက္ကေတာ့ တူတူပဲရယ္ ...

JulyDream said...

တကယ္ အလုပ္ ထြက္ျဖစ္ၿပီး တျခား အလုပ္တခုကို ေရာက္ေနၿပီဆိုရင္လည္း ပို႕စ္ တင္ပါအံုး ခင္ဗ်။

မအိမ္သူ said...

ထမင္းထုပ္ထမ္းရွာေတာင္ မေတြ႔ႏိုင္တဲ့ သူေဌးမ်ဳိးဘဲ။ ဖိုးစိန္ကံေကာင္းတာေပါ့။ သူေဌးကိုေဟာက္ခြင့္ရတယ္ ဆိုတာနည္းတဲ့ကုသိုလ္လား။ ေရွးေရစက္ေၾကာင့္ထင္ပါ့။ ကေလးတစ္ေယာက္လို သေဘာထားလိုက္ရင္ အဆင္ေျပမွာပါ..