Monday, 28 November 2011

သူတို႔ေရာက္ျပီ (၂)


သူတို႔ေရာက္ျပီ (၁)



တနဂၤေႏြ မနက္(၂၆.၁၁.၂၀၁၁) က အေဖတို႔ကို တိုပါရိုး ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း ပို႔ေပးတယ္။ လမ္းေလွ်ာက္ခ်င္တယ္ဆိုလို႔ အေဖတို႔နဲ႔တူတူ လမ္းေလွ်ာက္သြားတယ္။ အေဖနဲ႔ အေမက သိပ္တက္ၾကြတယ္။ လမ္းေလွ်ာက္မယ္ ဆိုတာခ်ည္းပဲ။ အေမ့ကို ၾကည့္ရတာ ကေလးတေယာက္နဲ႔ တူတယ္။ လမ္းေလွ်ာက္ေနရင္းနဲ႔ေတာင္ သိပ္ေပ်ာ္ေနတာ။ အေနာက္ကေန ၾကည့္ျပီး သေဘာက်မိတယ္။ အေဖကေတာ့ အရမ္းစူးစမ္းေလ့လာတယ္။ ဘယ္ေရာက္ေရာက္ သူသိတဲ့ အဂၤလိပ္စကားလံုးေတြကို မွတ္ထားတယ္။ ျမိဳ႔တပတ္ ရထားလိုက္စီးမယ္ဆိုတဲ့ အၾကံနဲ႔ေပါ့။

ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွာ ဘုရားဖူးျပီးေတာ့ တိုပါးရိုး စင္တာကို လမ္းေလွ်ာက္ျပန္လာၾကတယ္။ အေဖက အက်ီနဲ႔ ဖိနပ္ အရမ္း၀ယ္ခ်င္ေနတာ။ အေမက ပိုက္ဆံအိတ္ထဲ ပိုက္ဆံေတြထည့္ျပီး လိုက္ရွင္းရတာ ၀ါသနာက ပါေသးတယ္။ ေရာက္ေရာက္ျခင္း ေဖတို႔ ေမတို႔ လဲလာတဲ့ ေငြေတြကို ေတာင္းျပီး ဘဏ္ထဲ ျပန္ထည့္ရတယ္။ မဟုတ္ရင္ ဟိုတရြက္ဒီတရြက္ ဘာမွန္းမသိ ၀ယ္မွာစိုးလို႔။ ေရာက္တဲ့ေန႔က တိုးပါရိုးစင္တာထဲမွာ အေပ့ါခဏ၀င္သြားတာ ပလက္တီနမ္ ဆုိင္၀င္ျပီး ဆြဲၾကိဳးတကံုး အတင္းသြား၀ယ္ေနတယ္။ ျပန္ထြက္လာတာျမန္လို႔။ ေစ်းလဲ မေမးတတ္.. ပစၥည္းၾကည့္ျပီး ၾကိဳက္တာနဲ႔ လက္ညွိဳးထိုး၀ယ္တဲ့ အေမနဲ႔ ေစ်းေရာင္းတဲ့သူက အံကိုက္ျဖစ္ေနတယ္။ ပိုက္ဆံေပးခါနီးမွာ ကိုယ္ျပန္ေရာက္လာေတာ့ အေမ့ကို ေခ်ာ့ေျပာရတယ္။ အေမ ေနာက္လထဲ ဒစ္စေကာင့္ခ်တာရယ္. ပစၥည္းမွန္တဲ့ဆိုင္မွာ ၀ယ္ေပးမယ္ဆိုျပီး ေျပာရတယ္။ အေမကေတာ့ ေရာင္းတဲ့သူကို အားနာတဲ့ပံုနဲ႔ ကိုယ္ကလဲ ရွင္းျပလိုက္ရတယ္။ မဟုတ္ရင္ သံုးရာေက်ာ္ေလာက္ပါသြားမယ္။ ႏွေျမာလို႔ မဟုတ္ပါဘူး။ တကယ္တန္ဖိုးရွိတာကို ေပးခ်င္တာပါ။ (အေမ့ကိုဒီလိုပဲ ေခ်ာ့ေျပာရတာေပါ့).

အေဖ့အေၾကာင္းကို ဆက္ေျပာဦးမယ္။ တိုပါးရိုးေရာက္ေတာ့ အေဖက ဖိနပ္ဆိုင္ေတြကို ၀င္ၾကည့္တယ္။ ဆိုင္တဆိုင္ ေရာက္ေတာ့ အေဖက သူ႔ အၾကိဳက္ဖိနပ္ေတြ႕လို ထင္ပါတယ္။ ေစ်း၀င္ေမးေတာ့ သၾကၤန္ညီမေလးက လိုက္၀င္ျပီး ကူမယ္လုပ္ေတာ့ ကိုယ္က တားလိုက္ပါတယ္။ အေဖက ခပ္တည္တည္ပဲ သူၾကိဳက္တဲ့ ဖိနပ္ကို ကိုင္. ေကာင္တာထဲ သြားျပီး “I want 4၆ ေပးပါ “လို႔ ျမန္မာအဂၤလိပ္ ႏွစ္ဘာသာနဲ႔ ဆိုင္ရွင္ကိုသြားေျပာပါတယ္။ ကိုယ္လဲ အသာေနျပီး အေ၀းကေန ၾကည့္ပါတယ္။ ဆိုင္ရွင္လဲ 46 ရွာတာ မရလို႔ထင္ပါတယ္။ 45 ဆိုဒ္ကို လာေပးေတာ့ အေဖက “Big ေပးပါ. ဒါနဲ႔ မရဘူးလို႔ “ ျပန္ေျပာပါတယ္။ ဆိုင္ရွင္ကလဲ သေဘာေပါက္ဟန္တူပါတယ္။ ထပ္ရွာေပးပါတယ္။ ရေတာ့ အေဖက “How much ဒီဖိနပ္ “ဆိုျပီး ဖိနပ္ေစ်းကို ေမးၾကည့္တယ္။ ၁၉ ေဒၚလာ ဆုိေတာ့ အေဖက ျမန္မာေငြနဲ႔ ျပန္တြက္ေနတယ္။ ကိုယ္က ေငြေစ်းဘယ္ေလာက္ ရွိမွန္းေတာင္ ေကာင္းေကာင္းမသိတဲ့ အတြက္ ကိုယ္တြက္ေပးလိုက္တာ က အမွား။ သူတြက္တာက အမွန္ပါ။ ဒါေပမယ့္ အေဖ့ကို ေကာင္းေကာင္းေလး စီးေစခ်င္လို႔ အေဖရယ္ ဒီမွာက အတုေတြ မ၀ယ္နဲ႔. Bata ဖိနပ္ဆိုင္မွာ ဖိနပ္ေတြ ပိုမ်ားပါတယ္။ အေဖ့အၾကိဳက္ေရြးပါဆုိေတာ့ အေဖက ဆိုင္ရွင္ကို လက္ျပျပီး “GoBak သြားလိုက္ပါဦးမယ္” လို႔ ႏွဳတ္ဆက္ေတာ့ ဆုိင္ရွင္ သေဘာက်ျပီး ရယ္က်န္ခဲ့ပါတယ္။ ကိုယ္နဲ႔ ကိုယ့္ ညီမလဲ မေအာင့္ႏိုင္ေတာ့ပဲ မ်က္ရည္က်မတတ္ ရယ္မိပါတယ္။ အေဖကေတာ့ သူ႔ေျပာတဲ့ အီးကို တရုတ္ၾကီး နားလည္တယ္ဆိုေတာ့ သေဘာေတြ က်ေနေလရဲ ႔။ သူလိုခ်င္တဲ့ ဖိနပ္မ၀ယ္ခဲ့ရလို႔လဲ ဖိနပ္ဆိုင္ကို ကြက္ၾကည့္ကြက္ၾကည့္နဲ႔။ (ညေနေရာက္ေတာ့ Bata မွာလိုခ်င္တဲ့ ဖိနပ္ပံုစံမ်ိဳး ၀ယ္ေပးလိုက္ပါတယ္။ ေစ်းက မနက္က ေစ်းထက္ပိုၾကီးေနေတာ့ အေဖက ယူရမွာ အားနာေနျပန္တယ္။ ကိုယ္ကေတာ့ သူၾကိဳက္တာ ေတြ႔ေတာ့ ေစ်းမဆစ္နဲ႔ ေပးတာယူ လို႔ နည္းနည္း မာန္လိုက္မွ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ၾကီးယူခဲ့ပါတယ္)

အေမကေတာ့ တိုပါးရိုးက ေပါင္ေပၚ ေဘာင္းဘီတို ႏွစ္ထည္ ၀ယ္ခဲ့ပါတယ္။ ေျပာပါေသးတယ္။ ေနာက္တခါလာရင္ တရုတ္စာပဲ သင္ခဲ့မယ္။ အင္းဂလိပ္က ခက္တယ္။ သူ႔ အသက္အရြယ္နဲ႔ သင္လို႔ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး တဲ့။ အေဖကေတာ့ အိမ္ျပန္ေရာက္ကတည္းက အိမ္က ညီေတြ ဆီက Dictionary အဂၤလိပ္ ျမန္မာ ႏွစ္ဘာသာ စာအုပ္ကို ေတာင္းျပီး ေလ့လာေနလိုက္တာ ငါးမိနစ္ၾကေတာ့ ေဟာက္သံပါၾကားရပါေလေရာ..။ အျပန္ ကားေပၚက ဆင္းေတာ့ TAG လုပ္ဖို႔ ေမ့တဲ့ အေမကုိ ကိုယ္က စပါတယ္။ ေမေမ ေနာက္တခါ ကားစီးလို႔ မရေတာ့ဘူး။ ရဲ ကေတြ႕ရင္ ဖမ္းေတာ့မွာ လို႔ ေျပာေတာ့ အေမက ရဲလာရင္ ပိုက္ဆံ ၅၀ ထုတ္ေပးလိုက္မယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။ အေမေျပာတာကို သေဘာက်လို႔ အိမ္မွာ ရယ္ရေသးတယ္။ :D

ညေနေရာက္ေတာ့ အိမ္က ညီေတြ ညီမေတြ အမေတြနဲ႔ စစ္တီးေဟာကို ခ်ီတက္. အေဖလိုခ်င္တဲ့ ဖိနပ္ကို Bata မွာ၀ယ္ေပး။ အင္းေလးမွာ ထမင္းစား. ဘီယာေသာက္ျပီး ငါးျခေသၤ့ ရုပ္ၾကီးဆီ ခ်ီတက္ၾကပါတယ္။ အေမေရာ အေဖေရာ. တအံ့တၾသနဲ႔ ေပ်ာ္ေနပါတယ္။ အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့လဲ ဓာတ္ပံုေတြ ၾကည့္ျပီး ၾကည္ႏူးေနျပန္တယ္။

အေဖက အိမ္မွာ ရွိတဲ့ ဘေလာ့ဂါ ညီေတြ ညီမေတြ စုစုရံုးရံုးနဲ႔ စားလိုက္. ေသာက္လိုက္. သြားလိုက္. ခ်ီးေပါက္လိုက္ ေနတာကို အရမ္းသေဘာက်ပါတယ္။ ေရာက္ေတာ့လဲ ဒီလိုဘယ္ေတာ့မွ မခြဲဖို႔ ေျပာပါတယ္။ ကိုယ့္ ဒီညီေတြ ညီမေတြကို ခ်က္ေကၽြးတာကိုလဲ သိပ္သေဘာက်ပါတယ္။ ကိုယ္ေက်ာင္းတက္တဲ့အရြယ္ကတည္းက သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ အစုလိုက္ အျပံဳလိုက္ အိမ္မွာ ေနတတ္တဲ့ အက်င့္ေတြကို လဲ အေဖက ျပန္ေဖာက္သည္ခ်ပါတယ္။ သူ႔ ခံစားခ်က္ တခ်ိဳ႔ကိုလည္း ညီေတြကို ရွယ္ပါေသးတယ္။

ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ သူ႔ ေျပာတာ မွားေနရင္ ကိုယ္က ျပန္ျပင္ေပးရင္း သူကလဲျငင္း . ကိုယ္ကလဲ ျငင္းနဲ႔ စကားမ်ားတတ္ပါတယ္။ အခုေတာ့ သူေျပာသမွ် ကိုယ္နားေထာင္. ကိုယ္ေျပာခ်င္တာကို ေခ်ာ့ေျပာနဲ႔ ေနရပါတယ္။ အေဖက ေျပာပါတယ္.. အခုသားမွာ ကေလးေတြ အမ်ားၾကီး နဲ႔ .. ဒီလိုျမင္ရေတာ့ အေဖစိတ္ခ်မ္းသာလိုက္တာ ေျပာပါတယ္။ ကိုယ္လဲ ျပန္ေျပာပါတယ္။ အရင္ ခေလးေတြ အမ်ားၾကီးထဲမွာ အခု ေနာက္ထပ္ ႏွစ္ေယာက္ပိုလာျပီးလို႔.။ အရင္က ကေလးဆိုးၾကီးက ကိုဘုိ. နဲ႔ မမျပာ . အခု ကေလး ဆိုးၾကီးထက္ ဆိုးတဲ့ အေဖနဲ႔ အေမေရာက္လာတယ္လို႔ ေျပာေတာ့ သေဘာကို က်လို႔..။

ဒီနက္ ရံုးသြားအိပ္ယာထေတာ့ အေဖေရာ အေမေရာ မရွိေတာ့ပါဘူး။ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္သြားၾကပါတယ္။ အေဖ့ကို ကိုယ့္လိပ္စာကဒ္ေလးေပးထားတယ္။ စာရြက္တရြက္မွာလဲစာေရးေပးထားတယ္။ ငါ့အေဖလမ္းေပ်ာက္လို႔ ဒီစာရြက္ျပျပီး အကူအညီေတာင္းရင္း ငါ့ကို လွမ္းေခၚပါ။ ဒါမွ မဟုတ္ နီးစပ္ရာ တက္စီနဲ႔ အိမ္ျပန္ပို႔ေပးပါဆိုျပီး ရံုးလိပ္စာေရာ အိမ္လိပ္စာပါ ေပးထားခဲ့ပါတယ္။ အေဖကေတာ့ ရထားပတ္စီးျပီး ျမိဳ႔ပတ္မယ္ဆိုတာခ်ည္းပဲ။ ရံုးသာလာရတာ ကိုယ္ရံုးထြက္လာတဲ့ အခ်ိန္အထိ အိမ္ျပန္မေရာက္ေတာ့ စိတ္ကပူတယ္။ ရံုးေရာက္ျပီး ဖုန္းဆက္မွ ေစ်း၀ယ္ျပီး ျပန္လာတယ္ ဆိုမွ စိတ္ေအးရတယ္။ ရထားပတ္စီးဖို႔ကို တားထားရေသးတယ္။ နည္းနည္းလူလယ္က်မွ စီးလို႔ ေျပာထားရတယ္။ အခုေတာ့ အိမ္မွာ ထမင္းဟင္း ခ်က္စားေနေလရဲ ႔။

ခုေလာေလာဆယ္ေတာ့ ZOO ပို႔လွည့္ျပန္.. စစ္တီးေဟာ. တိုပါးရိုး ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းနဲ႔ ဒူးရင္းသီးေရွ႔က ငါးျခေသၤ့ ဆီကိုပဲ ပို႔ရပါေသးတယ္။ ကိုယ္ကလဲ ေက်ာင္းတဖက္နဲ႔ ရံုးကလဲ ေနာက္အပတ္ေလာက္မွ နားရမွာဆုိေတာ့ ခုရက္ပိုင္းေတာ့ အေဖတို႔ အိမ္မွာပ်င္းေနမယ္ ထင္တာပါပဲ။

ေနာက္ရက္ေတြ အတြက္ အစီအစဥ္ေလးထပ္ဆြဲလိုက္ပါဦးမယ္။

ခ်စ္ခင္ေလးစားစြာျဖင့္

ဖိုးစိန္

10 comments:

evergreen said...

Thanks a lot for your sharing.
Very pleased and happy for reading your post. :)

Yuya Mon said...

Cute family!!!

Myanmar Online Music said...

သီခ်င္းေတြလာနားေထာင္ပါဦး...

Myanmar Online Music: http://www.myanmaronlinemusic.com/

ေက်းဇူးပါ...

စႏၵကူး said...

မိဘေတြ ႏိုင္ငံရပ္ျခားလာလည္တဲ့အေတြ႕ၾကံဳဖတ္ရတာ စိတ္ၾကည္ႏူးမိတယ္.. ရံုးမွာ ထိုင္ရီေနမိျပန္ေရာ...
ကၽြန္မအေဖ ဆို mall သြားရင္ လိုခ်င္တဲ့ဟာတိုင္း made-in ကို ၾကည့္တယ္.. china ဆိုရင္ သူက မ၀ယ္ဘူး။ ရန္ကုန္မွာလဲ made in china ေတြရွိတယ္ ပိုေစ်းေတာ္တယ္တဲ့.. း)

rose of sharon said...

ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ႔မိဘေတြနဲ႔ သားလိမၼာေလးအေၾကာင္းဖတ္ၿပီးၾကည္ႏူးမိတယ္....

mstint said...

ေမာင္ဖိုးစိန္ရဲ႕ ရင္တြင္းၾကည္ႏူးမႈေလးေတြကို ခန္႔မွန္းမိပါတယ္။ တီတင့္အပါအဝင္ လူႀကီးေတြကေတာ့ တတ္ႏိုင္ရင္ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ပဲ အားကိုးခ်င္တာ သဘာဝပဲေလ း)
စိတ္ဓာတ္အစဥ္ၾကည္လင္ေအးျမပါေစကြယ္။

ေမတၱာျဖင့္
အန္တီတင့္

မအိမ္သူ said...

ဖတ္ရတာေတာင္ ေပ်ာ္စရာႀကီးဖိုးစိန္ေရ.. မိဘေတြလဲ အရမ္းေပ်ာ္မွာ ကိုယ္ခ်င္းစာတယ္။ သားနဲ႔လဲေတြ႔ရ မေရာက္ဖူးတဲ့ေနရာေတြလဲေရာက္ရဆိုေတာ့ အေတာ္ၾကည္ႏူးၾကမွာ... း) အေတြ႔အႀကံဳေလးေတြ ဆက္ေရးပါအံုး။ ဖတ္ရတာ ေပ်ာ္စရာေကာင္းလို႔..

T T Sweet said...

ဖိုးစိန္ကေတာ႔ အေဖနဲ႔ အေမကိုၾကည္႔ၿပီး ၾကည္ႏူးေနတာပဲ။ အေပ်ာ္ေတြကို ၀င္ေရာက္ခံစားသြားပါတယ္။

စားမွာပဲ said...

ရဲဖမ္းရင္ ၅၀ထုတ္ေပးလိုက္မွာေပါ့ lol :D

စားမွာပဲ said...

ရဲဖမ္းရင္ ၅၀ထုတ္ေပးလိုက္မွာေပါ့ lol :D