Wednesday, 30 November 2011

သူတို႔ေရာက္ျပီ (၃)


သူတို႔ေရာက္ျပီ (၁)

သူတို႔ေရာက္ျပီ (၂)



ဒီေန႔ မနက္ အလုပ္လာေတာ့ အေဖနဲ႔ အေမက တေယာက္ကို တေယာက္ အေျပာက္မခံပဲ စိတ္ေကာက္ေနၾကတယ္။ မနက္က အေမအိပ္ယာထျပီးတာနဲ႔ အီၾကာေကြးသြား၀ယ္မယ္ဆိုျပီး ထြက္သြားတယ္။ အေဖ့ကို လံုး၀ေခၚမသြားဘုူး။ တေယာက္တည္း ေကာ့ေကာ့ ေကာ့ေကာ့နဲ႔ ထြက္သြားတယ္။ ပါးစပ္ကလဲ မေက်နပ္ေၾကာင္းေတြ တတြတ္တြတ္ ေျပာေနတယ္။ ကိုယ္ မနက္ေကာ္ဖီ ေသာက္ေနတဲ့ ခ်ိန္ထိ " စကားနားမေထာင္တဲ့ မိန္းမ တေယာက္တည္း သြားပါေစ... လမ္းမွားမွ ေယာက်ၤားေကာင္းမွန္ သိမယ္ဆိုျပီး ၾကိမ္း၀ါးေနတာ.။မၾကာဘူး ကိုယ္ အလုပ္သြားဖို႔ တိုက္ေအာက္ဆင္းေတာ့ အေဖ အေမ့ကို ရွာပံုေတာ္ ဖြင့္ပါေလေရာ။ ကိုယ္က အေဖဘယ္လဲ ေမးေတာ့ ျပံဳးစိစိနဲ႔ ဟိုဘက္လမ္းေလွ်ာက္ထြက္မယ္ ဆိုျပီး လိုက္ရွာတာ.။ ဒါမ်ိဳးေတြ ရိုးေနျပီး။ အေဖ ႏွစ္ည ရွိျပီး အျပင္ထြက္အိပ္ရတယ္။ သူတို႔ အသံတိတ္ တိုက္ပြဲ ဆင္ႏႊဲ တာ သိသာတယ္။ တေယာက္အမွားကို တေယာက္ေဖာ္..။ ျပီးေတာ့ ရွိတဲ့သူေတြကို ေျပာျပျပီးတိုင္တယ္။ ကဲ..။ သူတို႔ စိတ္ေကာက္ေနၾကတယ္။

ဇာတ္လမ္းက မေန႔ ကမနက္က စတယ္။ အျပင္ထြက္လမ္းေလွ်ာက္မယ္ ဆိုျပီး မိန္းမကို ဆရာလုပ္ေခၚသြားတဲ့ အေဖ ဘယ္ေရာက္လို႔ ေရာက္မွန္း မသိ ေလွ်ာက္ေလ ေ၀းေလ ျဖစ္သြားတယ္။ ျပီးေတာ့ လင္မယားႏွစ္ေယာက္ ဒီလမ္းက အမွန္ ဟိုလမ္းက အမွန္နဲ႔ လမ္းလုေရြးတာ ဘယ္လမ္းမွ မမွန္ဘူး။ ဒီေတာ့ အနီးအနားမွာ ရွိတဲ့သူေတြကို လိုက္ေမးတယ္။ အေဖမွတ္မိသေလာက္ လမ္းေမးတာ တိုပါးရိုး စကူးတဲ့။ ဘယ္သူမွ မသိဘူး။ အေမက စိတ္တိုတယ္။ တိုပါးရိုးမွာ ဒီေလာက္စကူးေတြ မ်ားတာ သူတို႔ ဘယ္သိပါ့မလဲ ဆုိျပီး အေဖ့ကို ဆရာလုပ္တယ္။ အေဖက လက္မခံဘူး.။ေမးျမဲ ေလွ်ာက္ဆဲ..။ ကံေကာင္းခ်င္ေတာ့ လမ္းမွာ လူတေယာက္နဲ႔ ေတြ႕တယ္။ သူ႔ကို အေဖက အဂၤလိပ္လိုေတြ ၾကိဳးစားျပီး WHERE တိုပါးရိုး စကူး ဆိုျပီးေမးလိုက္တယ္။ ဟိုလူကလဲ THIS WAY , THAT WAY , GO ဆိုျပီး ညႊန္ခ်င္တာ ညြန္တယ္တဲ့။ အေမက "သြားေမးမေနနဲ႔ .. သူလဲ သိတာ မဟုတ္ဘူး.. အဂၤလိပ္လိုေတာင္ ႏွစ္လံုး သံုးလံုးပဲေျပာတတ္တာ "လို႔ အေဖ့ကို စိတ္တုိတုိနဲ႔ လွမ္းေျပာမွ အဲဒီလူက ျပံဳးစိစိနဲ႔ "သြားလိုက္ပါဦးမယ္" ဆိုျပီး ျမန္မာလို ႏွဳတ္ဆက္သြားတယ္တဲ့။ အေဖက ျမန္မာအခ်င္းခ်င္း ဘိုလို မွဳတ္ျပီး ျပန္လာတာ။ ဒီလိုနဲ႔ တရုတ္ၾကီး တေယာက္ကိုေတြ႕ေတာ့ လမ္းေမးျပန္ေရာ.. တရုတ္ၾကီးက စိတ္မရွည္ပဲ COME , TOGETHER ဆိုျပီး ဆြဲေခၚလာမွ.. အိမ္ကို ျပန္ေရာက္လာတယ္။

အေမက လမ္းအမ်ားၾကီး ေလွ်ာက္လိုက္ရလို႔ အေဖ့ကို ဆႏၵျပတဲ့ အေနနဲ႔ ဖိနပ္ကို မစီးပဲ လက္ႏွစ္ဖက္ထဲ ထိုးျပီး လမ္းေလွ်ာက္လာတယ္။ လမ္းမွာ အေဖက ေကာ္ဖီဆိုင္၀င္ေသာက္ ခ်င္တာကို ပိုက္ဆံ မရွိဘူး ဆုိျပီး ေပကပ္ကပ္နဲ႔ ဘာမွ မစားပဲ ျပန္လာတယ္။ ကိုယ္ကေတာ့ မနက္ အလုပ္သြားတဲ့ အခ်ိန္ထိ အေဖေရာ အေမေရာ မေရာက္ေသးလို႔ စိတ္ပူေနတာ။ ညေနျပန္ေရာက္ေတာ့ အိတ္ေတာင္ မခ်ရေသးဘူး.. သူထက္ငါ ဦးေအာင္တိုင္ျပီး တေယာက္ အျပစ္တေယာက္ေဖာ္ၾကတယ္။ အဲဒီေန႔က အေမနည္းနည္း တင္းသြားတယ္။ အေဖ ညထြက္အိပ္ရတယ္။ အဲဒီေန႔က ကိုယ္ေပးထားတဲ့ပိုက္ဆံ တစ္ရာ စရင္းမရွိ ကုန္သြားလို႔ သူတို႔လဲ အျပင္မထြက္လို္က္ရဘူးတဲ့..။ ကိုယ္လဲ ထပ္ေပးခဲ့ဖို႔ေမ့သြားတယ္။

ေနာက္တေန႔ မနက္ေရာက္ေတာ့ အေဖေရာ အေမေရာ အေစာၾကီး ေရခ်ိဳး အ၀တ္အစားလဲ ထားျပီးျပီး။ သူတို႔က အမ္အာတီ ေျမပံုစာရြက္ေလးေတြကိုင္ျပီး ကိုယ္နဲ႔ ဒါမွ မဟုတ္ ကိုဘို ေနာက္လိုက္ျပီး ကားလိုက္စီးမယ္။ ျပီးမွ လည္မယ္ ပတ္မယ္.ကားစီးျပန္မယ္ေပါ့။ ကိုယ္ကစိတ္မခ်ဘူး။ ကိုယ္အလုပ္လုပ္တဲ့ဘက္မွာလဲ ဘာ ေရွာ့ပင္းေမာမွ မရွိဘူး။ ကိုဘို အလုပ္လုပ္တဲ့ေနရာကလည္း ကားတဆင့္ ၊ အမ္အာတီ တဆင့္ ဆိုေတာ့ ေသခ်ာေပါက္လမ္းေပ်ာက္မွာပဲ။ ဒီေတာ့ သၾကၤန္ ညီမေလးကပဲ ၅၇ ကားကို ပတ္စီးမယ္။ ျပီးရင္ သူ႔ေက်ာင္းကို လိုက္ခဲ့ဆိုျပီး ေခၚသြားတယ္။ အေဖေရာ အေမေရာ ႏွစ္ထပ္ကားစီးခ်င္ေနတာ။ ကံမေကာင္းခ်င္ေတာ့ သူတို႔ စီးတိုင္း တထပ္ကားပဲ ျဖစ္ျဖစ္ေနေသးတယ္။ ကိုယ္လဲ အလုပ္ကို စိတ္မေျဖာင့္စြာနဲ႔ပဲ လာရတယ္။ ၁၁ ေက်ာ္ေလာက္ၾကေတာ့ ဖုန္းဆက္တယ္။ သူတို႔ ေတြ ပြေပါက္တိုးေနတယ္။ ေရွာ့ပင္းေမာ တခုမွာ ဒစ္စေကာင့္ေတြ ခ်ေနတယ္။ တထည္ေလးက်ပ္ တန္တယ္ဆိုျပိး ၀ယ္ေနတာ။ အေဖက ထိပ္ဆံုးပဲ။ အေဖ သူ၀တ္ခ်င္တဲ့ အက်ီေတြ ထည့္လိုက္တာ တြန္းလွည္းအျပည့္ပဲ။ အေမက မ်က္ေစာင္းတထိုးထိုးေပါ့။

အိမ္ျပန္လာေတာ့ အေဖ့ အ၀တ္အစားေတြက အမ်ားဆံုးပဲ။ ၾကည့္တုန္းကေတာ့ တထည္ေလးက်ပ္။ပိုက္ဆံရွင္းေတာ့မွ ေလးက်ပ္တန္က တထည္ပဲ ပါတယ္။ "ကဲ.. ၾကိဳက္ေလအုံးဟဲ့.. ေလးက်ပ္တန္ ဆုိျပီး အေမက မ်က္ေစာင္းထိုးပါေလေရာ..။" အဲမွာ အေမထပ္တင္းတယ္။

ညေနေစာင္းကို ကိုယ္က သင္တန္းရွိေတာ့ ေအာ့ခ်က္ကိုလာခဲ့ ေအာ့ခ်က္မွာ ဆံုမယ္ဆိုျပီး ခ်ိန္းလိုက္တယ္။ ကိုယ္သင္တန္းဆင္းတဲ့ အခ်ိန္က ၉ခြဲ ေက်ာ္ဆိုေတာ့ သူတို႔ကို ေစ်းပတ္ေနဖို႔မွာလိုက္တယ္။ မမျပာနဲ႔ သၾကၤန္႔ညီမေလးနဲ႔ထြက္လာၾကတာ။ ကိုဘိုကလဲ အဲဒီမွာ လာဆံုေပါ့။ သူတို႔ ကိုယ့္ကို ေစာင့္ရင္ ေရွာ့ပင္ထြက္ၾကျပန္တယ္။ အေမက ဖန္စီ ဆိုင္ေတြေတာ့ ဖန္စီ လက္ေကာက္ ကြင္းေတြ အမ်ားၾကီးရွိတဲ့ဒီဇိုင္းကို ၾကိဳက္ျပီး ၀ယ္ခ်င္တယ္။ အေဖက ဒါေတြ ေစ်းၾကီးတယ္ မ၀ယ္ရဘူး ဆုိျပီးတားတယ္။ ေနာက္တခါ ဂါ၀န္ ဆိုင္မွာ ဂါ၀န္ ၀ယ္မယ္လုပ္ေတာ့ ၀ယ္ျပန္ျပီး" ညီမတို႔က ဘာျဖစ္တယ္ ညာျဖစ္တယ္ဆိုျပီး ခ်ီးေပါက္ျပန္တယ္။ " အေမေတာ္ေတာ္တင္းေနျပီး။

Uniqo လဲ ေရာက္ေရာ.. အေဖက Buno mars ေဆာင္းတဲ့ ဦးထုပ္ ေလးဆယ္တန္ကို အားၾကိဳးမာန္တက္ ၀ယ္လိုက္ေတာ့ အေမေျပာဖို႔ အကြက္ရသြားတယ္။ တလမ္းလံုး ေျပာမဆံုးေတာ့ဘူး။ ျပီးေတာ့ စကားမ်ားတယ္။ ညီမက ဘာျဖစ္တယ္။ အကုိက ဘာျဖစ္တယ္နဲ႔ စိတ္ေကာက္ၾကတယ္။ ျပီးေတာ့ တေယာက္ ေျပာက္သြားရင္ တေယာက္ လိုက္ရွာေနေရာ..။ ပိုက္ဆံကေတာ့ အိတ္ထဲ အျပည့္ထည့္ျပီး သြားရတဲ့ အရသာကို ႏွစ္ေယာက္လံုး သေဘာေတြ႕က်ေနတယ္။ ကိုယ့္မွာေတာ့ ရင္တမမနဲ႔။ လိုအပ္တာ ၀ယ္တာ အေၾကာင္းမဟုတ္ပါဘူး။ အေမတို႔က ဘာေတြ႔ေတြ႕ ၀ယ္ခ်င္ေနတာ။ ေအာ္... ရယ္... ရယ္ရတယ္။ အေမက ကေလးပိုဆန္လာသလိုပဲ။ အေဖကေတာ့ ဆရာၾကီး အထာနဲ႔ေပါ့..။ အိမ္ျပန္ေရာက္ရင္ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ တေယာက္ တလွည့္ တိုင္တာ ၾကားျပီး ကိုယ့္ခမ်ာ အူတက္မတတ္ရယ္ရတယ္။ သူတို႔ စိတ္ခ်မ္းသာတဲ့ပံုေပၚတယ္။

အေမက သားျပန္လာရင္ စားဖို႔ ဆိုျပီး ဟင္းေတြ ခ်က္ထားေပးတယ္။ ကိုယ္ကေတာ့ ငယ္ငယ္က အက်င့္တိုင္း ကြန္ပလိန္းတက္တုန္းပဲ။ ဒါေပမယ့္ စားတာေတာ့ စားတယ္။ အေဖ့က အတို႔ အေထာင္။ ကိုယ္ကြန္ပလိန္းမတက္ခင္ ညီမဟင္းေတြက ညီမသား စားမရဘူး ဆုိျပီး ေထာင္တယ္။ တခါတေလ သူတို႔ စိတ္ေကာက္ေနၾကတာ ေမ့ေနၾကတယ္။ ျပီးမွ သတိ၀င္လာျပီး ဆက္ေကာက္ၾကတယ္။

ကဲ.... ေနာက္ထပ္ ဘာေတြ ထပ္ျဖစ္ဦးမလဲ.. အခုေလာက္ဆို စိတ္ေကာက္ေျပျပီထင္ပါတယ္။ ဟိုေန႔က လမ္းမွားျပီးကတည္းက အေမ အေဖနဲ႔ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္ဖို႔ ေၾကာက္သြားပံုရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ စိတ္ေကာက္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္တာေနမွာ.. :P




ခ်စ္ခင္ေလးစားစြာျဖင့္

ဖိုးစိန္



11 comments:

သက္ေဝ said...

ဟား ဟား ဟား... အတူတူပဲ... အိမ္က ေဖေဖ နဲ႔ ေမေမ လည္း တခါ တခါ လမ္းမွားတုန္း... ေဖေဖက လူတတ္ၾကီး လုပ္ၿပီး မေရာက္ဖူးတဲ့ေနရာေတြ လမ္းေလွ်ာက္ ေခၚသြားတတ္တယ္ လမ္းေတြမွားၾကရင္ ေမေမက သူ႔ကို ေဝးတဲ့လမ္းက ပတ္ေခၚရပါ့မလားလို႔ စိတ္ဆိုးတတ္တုန္း... ပတ္ဝန္းက်င္က ေနရာေတြ တိုက္ေတြက ဆင္ဆင္ေတြခ်ည္းပဲ ဆိုေတာ့ သူတို႔ လမ္းမွားတာ မဆန္းပါဘူးေလ... း))

khin oo may said...

သိတ္ခက္တယ္။

Anonymous said...

Easy.....easy...:)
It happens the same when we often walk in evening.I say ...go yourself alone,i already walked along lake this moning and he doesn't move.Then i dress up and along with him.That's what we chose together for life long.
Gyidaw

Anonymous said...

:))
very nice post.

rose of sharon said...

ၿဖစ္ႏိုင္တယ္... ေနာက္ထပ္တေခါက္လမ္းမွားၿပီးေလွ်ာက္ေခၚမွာစိုးလို႔ စိတ္ေကာက္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနရတာေနမွာ း))

Anonymous said...

haha like it

khin said...

ေမာင္ေလးဖိုးစိန္

ေမာင္ေလးရဲ.အေမကႏုတယ္ေနာ္၊ မိသားစုေတြစံုစံုလင္လင္နဲ.ေပ်ာ္စရာၾကီးေနာ္။

မဒမ္ကိုး said...

ဖတ္ျပီးစိတ္ခ်မ္းသာတယ္ကိုဖိုးစိန္ေရ း)

ျမေသြးနီ said...

ရန္ျဖစ္..ျပန္ခ်စ္...အဲ့ဒါ အႏွစ္...
တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ဘယ္ေလာက္ခ်စ္ဆိုတာ အဲ့ေလာက္ဆို မွန္းလို႔ရၿပီ..။

T T Sweet said...

ဖိုးစိန္ အေဖနဲ႔ အေမက ရယ္ရတယ္။ ဒီဘေလာ႔ဂ္ကို ဟိုးလြန္ခဲ႔တဲ႔ ၂ႏွစ္ေလာက္ကတည္းက ေရာက္ခဲ႔ၿပီး ပို႔စ္ေတြ အကုန္ဖတ္ၿပီသား။

Anonymous said...

:D