Wednesday, 6 January 2010

ကုိေရႊဧည့္သည္

ႏိုဝင္ဘာလ၏ ေအးစိမ့္စိမ့္ႏွင့္ တသိမ့္သိမ့္ ခ်မ္းလွသည့္ ေဆာင္းအဝင္ညတစ္ညမွာ ကၽြန္ေတာ္ဆီကို ဧည့္သည္တစ္ေယာက္ မေမွ်ာ္လင့္ပဲေရာက္လာေလသည္။ ဧည့္သည္ဆိုေသာ္လည္း ထိုသူမွာ ကၽြန္ေတာ္ေမွ်ာ္လင့္ေနတဲ့သူ မဟုတ္သလို ဖိတ္ေခၚထားတဲ့သူလဲ မဟုတ္ခဲ့ပါ။

ကၽြန္ေတာ္ေနသည့္ အိမ္ကို သာမန္လူ မဆိုထားႏွင့္ အသိမိတ္ေဆြေတြေတာင္ အေရာက္နည္းကာ ေဝးလံေခ်ာင္က်သည့္အတြက္ လာလည္သည့္ မိတ္ေဆြ မရွိသေလာက္ နည္းပါးပါသည္။ ထူးၿခားသည္က သူူဘယ္ကလာလဲဆိုတာကၽြန္ေတာ္ မသိေပမယ့္ အိမ္ထဲကို ကၽြန္ေတာ္မေရာက္ခင္ကတည္းက ႀကိဳေရာက္ေနသူၿဖစ္ေနခဲ့သည္။ လာမည္ဆိုတာကို အေႀကာင္းႀကားခဲ့သူ မဟုတ္ပါ။

သူ႔ပံုစံက ႏွဳတ္ခမ္းခၽြန္ခၽြန္(ကၽြန္ေတာ့္လိုေပါ့) ေခါင္းေသးေသး မ်က္လံုးေသးေသးႏွင့္ … ခါးရွည္ရွည္တုတ္တုတ္ ရွိသည္ဟု ထင္ရပါသည္။ မလင္းမေမွာင္ မီးေရာင္ေအာက္မွာပင္ နားရြက္ ေထာင္ေထာင္ႏွင့္ ႀကည့္ရရုပ္ဆိုးရတဲ့အထဲ အသားအရည္က မဲနက္ေတာက္ေၿပာင္လို႔ေနပါသည္။

အိမ္ၿပန္ေရာက္လို႔ တံခါးဖြင့္ဖြင့္ခ်င္းမွာပဲ ေတြ႔လိုက္ရတဲ့ဧည့္သည္က ဆီးႀကိဳေနသည္ကို ကၽြန္ေတာ္တအံ့တႀသနဲ႔ ေႀကာက္လန္႔တႀကား စိတ္ပ်က္မိသည္။ ရုတ္တရက္ က်ေနာ္ဆီမွ မေမွ်ာ္လင့္ထားသည့္ “အား” ဆိုသည့္ အာေခါင္သံ အသံနက္နက္ႀကီး အၿပင္ေလာကကို ခဏ ဖံုးလြမ္းသြားသည္။

ကၽြန္ေတာ့္၏ငယ္ထိပ္ကို ေသြးေဆာင့္သြားသည့္ အက္ကြဲသံေႀကာင့္ ထိုဧည့္သည္္မွာလည္း ေႀကာက္လန္႔ၿပီး လိပ္ၿပာလြင့္သြားသည္္ထင္သည္။ တံခါးႀကားထဲ တန္းကနဲ လွစ္ကနဲ က်ေနာ္မၿမင္ေအာင္ ေၿပးပုန္းလိုက္ေလေတာ့သည္။

ကၽြန္ေတာ္စိတ္ပ်က္မိသလို ေႀကာက္လန္႔မိသည္။ က်ေနာ့္ဘယ္လိုစကားမ်ိဳးနဲ႔ နားလည္ေအာင္ ရွင္းၿပၿပီး က်ေနာ္ႏွင္ထုတ္ရပါ့မလဲ… က်ေနာ့္ အသံေႀကာင့္ သူလဲေတာ္ေတာ္လန္႔ေနေလာက္မည္။ ေနာက္ထပ္ ဘယ္ေလာက္ အသံေပးေပး သူ တံခါးႀကားကေန ထြက္လာဖို႔ မေၿပာနဲ႔ တုပ္တုပ္မွ် မလွဳပ္ေတာ့ပါ..။

သူတံခါးႀကားက ထြက္မလာေသး သ၍ ကၽြန္ေတာ္ အၿပင္မွာ ရပ္ေနရတာ ၾကာလာေတာ့ အၿပင္က အေအးဒဏ္ကို မခံႏိုင္လုိ႔ အိမ္ထဲဝင္ခဲ့ရသည္။ ကၽြန္ေတာ္မသိတဲ့ သူစိမ္းတစ္ေယာက္ အထဲမွာ ရွိေနတာ ဘယ္လို အသက္ရွဴရပါ့မလဲ… ေၿပးဝင္သြားတဲ့ အိမ္အလည္တံခါးေနာက္ကြယ္ကို သြားဖြင့္ၿပီး ေခၚရမလား… တစ္ေယာက္ေယာက္ကို ေခၚၿပီး ေမာင္းထုတ္ခိုင္းရမလား က်ေနာ္ေဝခြဲမရ… တစ္ေယာက္ေယာက္ကို သြားေခၚေနတဲ့ အခ်ိန္ သူၿပန္ထြက္သြားရင္ ကၽြန္ေတာ္ အရူးၿဖစ္ က်န္ခဲ့မွာေသခ်ာသည္။ အကယ္၍ ကၽြန္ေတာ့္ကို ရန္မူခ်င္တယ္ဆိုရင္လဲ ခုခ်ိန္ ေသေနေလာက္ၿပီးၿဖစ္သည္။

ကၽြန္ေတာ္ည အိပ္ယာဝင္ခါနီးထိ အသာေခၚ စကားေၿပာေပမယ့္ တံခါးႀကားမွာ ပုန္းေနသူက လံုးဝအသံမၿပဳ… ကိုယ္ေယာင္ပဲ ေဖ်ာက္သြားေလသလား… တစ္ခုခုရန္မူဖို႔ ႀကိဳးစားေနသလား သို႔မဟုတ္ သူကပဲ အေႀကာက္လြန္ေနသလား… ကၽြန္ေတာ္စိတ္ပ်က္လာသလို တေနကုန္ လုပ္ခဲ့ရတဲ့ အလုပ္ဒဏ္ေႀကာင့္ ပင္ပန္း၍ အိပ္ခ်င္လာသည္။ မီးဖြင့္လွ်င္ အိပ္မရေသာ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ တံခါးႀကားမွာ ပုန္းေနသူအတြက္ အားနာမိၿပန္သည္။ မီးပိတ္လိုက္လွ်င္ ထြက္လာၿပီး တစ္ခုခုရန္မူမွာကိုလဲ မသိစိတ္က ေႀကာက္ေနမိၿပန္သည္။ ေနာက္ဆံုး အိပ္ခ်င္စိတ္ကို တားမရသည့္အဆံုး ၿဖစ္ခ်င္ရာ ၿဖစ္ဟု စိတ္ကိုဒုန္းဒုန္းခ် မီးပိတ္ပစ္လိုက္သည္။

မီးပိတ္ၿပီး ခဏအႀကာ က်ေနာ္ေမွးကနဲ ၿဖစ္စဥ္ မသိစိတ္က ရုတ္တရက္ ႏိုးလာၿပီး တံခါးႀကားမွ ဖ်တ္ကနဲ ထြက္လာတဲ့သူ႔ကို အေမွာင္ထဲမွာ ၿမင္မိသည္။ ႀကက္သီးေမြးညင္းမ်ာ ရုတ္တရက္ ေထာင္ထလာၿပီး ေဇာေခၽြမ်ားပင္ ႀကလာသည္။ ေႀကာက္လန္႔သည့္ စိတ္ကို အတတ္ႏိုင္ဆံုး စုစည္းၿပီး ကုတင္ေပၚတြင္ မူလေကြးေနသည့္ အေနအထားမွ ကင္းေၿခမွ်ားလို ေကြးလို႔ရသေလာက္ အကုန္ေကြးေနမိေသာ္လည္း မ်က္လံုးမ်ားက အေမွာင္ထဲမွ သူ႕ကို ရွာေဖြခ်င္ေနမိသည္။

သူ က်ေနာ့္ ကုတင္ေဘးနားက မွန္တင္ခံုနားေရာက္လာၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ ရဲ႕ ဖန္စီလက္ပတ္ႀကိဳး(ကၽြန္ေတာ့္အႀကိဳက္ဆံုး)ေတြကို ယူၿပီး ၿပန္ထြက္သြားၿပန္သည္။ ကၽြန္ေတာ္ သူ႔ကို ကၽြန္ေတာ္ႀကိဳက္တဲ့ လက္ပတ္ႀကိဳးေရာင္စံုေတြ မေပးႏိုင္ပါဘူး… သူက ဒီလက္ပတ္ႀကိဳးကိုမွ ဘာေႀကာင့္ယူရတာလဲ… ကၽြန္ေတာ္ အားရပါးရ ေအာ္ထုတ္လိုက္ခ်င္ေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္အသံေတြက အာေခါင္မွာ ေခ်ာက္ကပ္လို႔ ဆြံ႔အ ေနခဲ့ရသည္။

နာရီဝက္မွ် ႀကာေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ ကုတင္နား ထပ္ေရာက္လာၿပီး က်ေနာ္ၿခံဳထားေသာ ေစာင္ကုိ ထပ္ဆြဲၿပန္သည္။ ေႀကာက္စိတ္ႏွင့္အတူ ကၽြန္ေတာ္ရဲ ့ေဒါသဒီဂရီက ေရဆူအမွတ္ကိုေရာက္လာသည္။ မီးကို ဖြင့္ဖို႔ ႀကိဳးစားအားယူ ထခ်ိန္တြင္ သူက ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ကို ႀကိဳသိေနသလို လွစ္ခနဲ႔ မီးခလုတ္နား သြားရပ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ စိတ္ဓာတ္က်သြားခဲ့ရသည္။

က်ေနာ္ ညတြင္းခ်င္း သူ႔ကို ၿပန္ေမာင္းထုတ္ႏို္င္ဖို႔ အေကာင္အထည္ေဖာ္ ႀကံစည္မိသည္။ နာရီေပါင္းမ်ားစြာတိုင္ မလွဳပ္မယွက္ အိပ္ေပ်ာ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ ေနလွ်င္ သူတိတ္တဆိတ္ ထြက္သြားမည္လား… သို႔မဟုတ္ သူကၽြန္ေတာ့္ကို ရန္မူမည္လား ဟူေသာ အေတြးႏွင့္အတူ ၿငိမ္ႏိုင္သမွ် ၿငိမ္ေအာင္ ေနလိုက္သည္။

နာရီဝက္မွ်ပင္ မႀကာ ကၽြန္ေတာ္ အိပ္ၿပီး အထင္ႏွင့္ ထပ္ၿပီးထြက္လာၿပန္သည္။ ရုတ္တရက္ က်ေနာ္ သူ႔ဆီကို ကၽြန္ေတာ္ၿခံဳေနႀက ေစာင္ႏွင့္ ပစ္လိုက္ၿပီး အုပ္မိုးလိုက္ေတာ့ သူ အငိုက္မိစြာ ေစာင္ေတြႀကား ေရာက္သြားခဲ့သည္။ မီးအဖြင့္မွာ သူေႀကာက္လန္႕တႀကားရုန္းေပမယ့္ က်ေနာ္သူထက္ဦးေအာင္ အုပ္ထားေသာ ေစာင္ကို ရုတ္တရက္ ေခြးေၿခခံုႏွင့္ အုပ္ထားလိုက္ၿပီး ခံုကို ဒရြတ္တိုက္ ေရခ်ိဳးခန္းထဲထိ ဆြဲသြင္းသြားခဲ့သည္။ စိတ္ပ်က္တာမ်ားဗ်ာ… ညတြင္းခ်င္း အိမ္ေၿပာင္းခ်င္တဲ့စိတ္ေပၚတဲ့ထိပင္။ေစာင္ကို ရုတ္တရက္ေဆာင့္ဆြဲၿပီး ေရခ်ိဳးခန္း တံခါးကို အၿပင္ကေန အလွ်င္အၿမန္ပိတ္လိုက္ေတာ့ အထဲတြင္ ေႀကာက္လန္႔တႀကားသူ႔ အသံႏွင့္အတူ ေရသံေတြပါ ႀကားလိုက္ရသည္။ က်ေနာ္ေရခ်ိဳးဇလံုထဲတြင္ ညေနအလုပ္ကၿပန္လာရင္ ေရစိမ္ဖို႔ ေရေတြၿဖည့္ထားခဲ့သည္ကို ထိုေရသံႀကားမွ သတိၿပန္ရသည္။

ေသခ်ာသည္။ သူေရထဲရုတ္တရက္ ေရာက္သြားၿပီး ေရမႊန္သြားေလာက္သည္။ ေရထဲကေန ေႀကာက္လန္႔တႀကားကုန္းကြ တက္ ေမာေနရွာတဲ့သူကို တံခါးႀကားမွ ၿမင္ေတာ့လဲ သနားသြားမိၿပန္သည္။

“နင္ငါ့ဆီကို ငါမေခၚပဲလာၿပီး နင္ ငါ့ကို ေႀကာက္ေအာင္လုပ္လို႔ ဒီလုိၿဖစ္တာ… နင့္ဘဝနဲ ့နင္..
မနက္က်လို ့နင္အေမာဆို ့ၿပီးေသရင္လဲ ေသေတာ့ ”လို႔ စိတ္ထဲက ေဒါသႏွင့္ ဆံုးၿဖတ္မိေပမယ့္
သူ ့ကိုသြားၾကည့္ခ်ိန္..ကၽြန္ေတာ့္ကို ေမွ်ာ္လင့္တႀကီးနဲ ့ေရကူးတာေတာင္ရပ္ၿပီး ငါ့ကို လႊတ္ေပးအံုးမွာလားလို ့ေမးေနသေရာင္.. သနားစရာမ်က္ႏွာေလးႏွင့္...

ေဒါသစိတ္ၿဖင့္ ဒီလိုပစ္ထားေပမယ့္ ႀကိဳးစားပန္းစား လြတ္ေအာင္ရုန္းေနတဲ့ ေရသံေတြေႀကာင့္ အိပ္လို ့မရ..

ေၾသာ္… တကယ္ေသသြားရင္ေတာ့ ငါေၾကာင့္ၿဖစ္ေတာ့မယ္… ငါ့အၿပစ္မကင္းဘူးဆိုတဲ့
အသိေလးကဝင္လာသည္။

မေနႏိုင္ မထိုင္ႏိုင္ၿဖစ္ေနေသာ ကၽြန္ေတာ္လည္း သူ႔အနားကပ္သြားရမည့္ ေႀကာက္စိတ္ကို မ်ိဳသိပ္ရင္း အရင္ဆံုး အိမ္ေရွ႕တံခါးမကို ဖြင့္ မီးေတြကို ထိန္ေနေအာင္ဖြင့္ၿပီး ေရဇလံုထဲက ေရေတြကို ေဖာက္ထုတ္ဖို႔ ႀကိဳးစားမိသည္။ မီးေတြဖြင့္ တံခါးေတြ ဖြင့္ထားရင္ သူ ေႀကာက္အားလန္႔အား က်ေနာ့္ကို ရင္မဆိုင္ဘဲ ထြက္ေၿပးေတာ့မွာၿဖစ္သည္။

သိုေသာ္ ေရဇလံုထဲကေန လြတ္ထြက္လာတဲ့ သူက ကၽြန္ေတာ္ထင္သလို မၿဖစ္ပဲ ကၽြန္ေတာ့္အေရွ႔တြင္ မိန္႔မိန္႔ႀကီးရပ္ၿပီး ႀကည့္ေနေတာ့ အႀကည့္ခ်င္းေတြ ဆံုၿပီး ရုတ္တရက္ ႏွစ္ေယာက္သား မလွဳပ္မယွက္ ရပ္ေနရင္း အသိအရင္ဆံုး ဝင္လာတဲ့ ကၽြန္ေတာ္က အားးးးးး ဆိုတဲ့အသံကို မန္းတုန္ေအာင္ လမ္းဆံုကဟစ္တယ္ ဆိုသည့္အတိုင္း မနက္ေလးနာရီလို အခ်ိန္မ်ိဳးတြင္ ရုတ္တရက္ထေအာ္ေတာ့ ေဘးပတ္ဝန္းက်င္က အိမ္ေပါက္ေစ့ မီးေတြလင္း တံခါးေတြဖြင့္ကုန္ေတာ့သည္။

ထိုသို႔ ေအာ္လိုက္မိတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္အသံၾကားမွ ကိုေရႊဧည့္သည္လည္းလန္႔ဖ်န္႔ၿပီး ဖင္တလွဳပ္လွဳပ္ႏွင့္ ေၿပးသြားလိုက္သည္မွာ ယေန႔ အထိပင္ၿဖစ္သည္။

ေနာက္မွ ၿပန္စဥ္းစားမိသည္မွာ ကၽြန္ေတာ္သည္ သူ႔အသက္ ကို ကယ္လိုက္သည့္ အတြက္ အရို အေသၿပဳသည့္အေန ႏွင့္ ထြက္မေၿပးသြားပဲ တစ္ခုခုေၿပာေနဟန္ရွိေသာ္လည္း အေၾကာက္လြန္သည့္ ကၽြန္ေတာ္ကသာ အာၿပဲေအာင္ေအာ္လိုက္ၿခင္းၿဖစ္သည္။

မည္သို႔ပင္ၿဖစ္ေစ ဧည့္သည္က ၿပန္သြားၿပီးၿဖစ္သည္။ ေနာက္ထပ္မလာေတာ့ဟု လည္းေမွ်ာ္လင့္မိပါေတာ့သည္။

တကယ္လည္း မလာလဲမလာေစခ်င္ေတာ့ပါဘူး။

ေနာက္ထပ္ဧည့္သည္လဲ မလိုခ်င္ေတာ့ပါဘူး။

သို႔ေသာ္ အိမ္တြင္ ခဏတာ ေသာင္းက်န္းခဲ့တဲ့ဧည္သည္ကို ေတာ့ ဘယ္ေရာက္သြားသလဲဆိုတာ
စပ္စပ္စုစု ႏွင့္ သိခ်င္ပါေသးသည္။

ဒါေပမယ့္ အိမ္လာဖို႔မၾကိဳဆိုေတာ့ပါဘူး။

ေနာက္ေန႔ နံနက္ေစာေစာ အိမ္ေရွ႕နံရံတြင္ စာတစ္ေႀကာင္း အလွ်င္အၿမန္ေရးကပ္လိုက္သည္။

“သတိ - ႀကြက္ေရာင္းရန္ရွိသည္။ တစ္ေကာင္ ၿပား (၅၀)”

မွတ္ခ်က္။ ။ ကၽြန္ေတာ္ ႀကြက္ေႀကာက္တတ္သည္။

ခ်စ္ခင္ေလးစားစြာၿဖင့္

ဖိုးစိန္

25 comments:

kaungkinpyar said...

စိန္ ယူ ေတြ႕တာ ၾကြက္ၾကီးလား ဘာၾကီးတုန္း၊ သရဲလား လန္႕လိုက္တာဟယ္..အဲ့လိုဟာၾကီးကို ညဘက္ၾကီးတင္ရလားေအ....လန္႔ထွာ...ကလူကလူ...ကိုယ့္လိပ္ျပာ ကိုယ္ျပန္ေခၚလိုက္ရတယ္...ေတာ္..ျပန္ပီ..ဟြန္း

reenoemann said...

သရဲလို႕ ထင္ေနတာ။
သရဲ ပိုစ့္နဲ႔ တူေနလို႕။

Anonymous said...

ဘာမ်ားလဲလို႔... ၾကြက္တဲ့.. ဟင္း

ဂ်ပန္ေကာင္ေလး

ေရတမာ said...

ေကာင္းမွေကာင္း စိတ္၀င္စားေအာင္ေရးတတ္တယ္။ သရဲလုိ႔ထင္ေနတာ။ brovo!!!!!!!!!!!!!!!!

ႏွင္းဆီပန္းခ်စ္တဲ႔ ေကာင္မေလး said...

ဟင္းးးးး ၾကြက္မ်ားးးးးးးးး

မိုးခါး said...

ဘာမ်ားပါလိမ့္လို႕
တရားခံက ၾကြက္ကိုး
ေရးထားတာက ကိုယ့္ေရွ႕မွာပဲ မားမား မတ္မတ္ၾကီး လာရပ္တဲ့ လူထြားၾကီးလိုပဲ :P
ဒါေပမယ့္ ညီမလည္း ၾကြက္ေၾကာက္တာပဲ :D

ကိုရင္ေနာ္ခင္ေလးငယ္ said...

ဘယ္မလဲ...!!!
ၾကြက္ေၾကာက္တဲ့ ေမ်ာက္..!!!!!!!!!!!!!!

:P

ခေရညိဳ said...

အမေလး ၾကြက္ ကိုမ်ား ဒီေလာက္ေတာင္ ေၾကာက္တယ္ ဟိ

ဇြန္မိုးစက္ said...

ေၾသာ္...ဘယ္သူမ်ားလဲလုိ႔...

ႂကြက္ ကုိး။

အဆိပ္ခြက္ said...

ၾကြက္ က ဖန္ဆီ လက္ပတ္ေလး ၾကိဳက္သကို..
ေနာက္ ဖန္ဆီ အက်ၤ ီ ဝတ္မထားနဲ႕... ခြ်တ္ယူသြားလိမ့္မယ္.. အဟိ

ညီငယ္
အဆိပ္ခြက္

ေတာင္ေပၚသား said...

ဖတ္ျပီး ေရခ်ိဳးခန္းထဲ ေရႏွစ္ေနျပီဆုိကတည္းက သိလုိက္တယ္ ၾကြက္ဆုိတာ ငါ့ကြ အေဟးးးးးးးးးး ၾကြက္သားၾကြတ္ၾကြတ္ေၾကာ္ ပူပူေလးးးးးးး ရမယ္ ပူပူေလးးးးးးးးးးးးး


ေလးစားလ်က္
ေတာင္ေပၚသား

အိုက္ခီေလာက္ said...

ၾကြက္ က ဖန္ဇီေလးေတြ ၾကိဳက္တယ္ဆုိေတာ့
ကိုဖိုးစိန္တို ့က လက္ပတ္ကို ပတ္တတ္တာပဲရိွတာ
ေလွ်ာ္ဖို ့မရိွေတာ့ ဟိုက္ အနံေလးက သင္းေတာ့ ဝင္အုပ္ျပီးေပါ့ အဟိ
ဂ်ီးမ်ားျပီး လက္ပတ္ေလးက ေဟာင္ထြက္ေနလို ့ဝင္ဆြဲတာေနမွာ ေတာ္ျပီက်န္တာမေျပာေတာ့ဘူးေတာ္ၾကာဖဲ့တယ္ျဖစ္ေနဦးမယ္ အဟတ္

ေဆာင္းႏွင္းရြက္ said...

ဟားးဟားးးး
ငါ ကြ ...
ဘယ္ရမလဲ ..
စ ဖတ္ဖတ္ခ်င္း
ေၾကာက္စိတ္ ၀င္လာလို႕
ေနာက္ဆံုး ဘာလဲ ဆိုတာ
သိရေအာင္
စကိုးလ္ဗား ဆဲြၿပီး ေက်ာ္ဖတ္လုိက္တာ ..

ဆိုက္ပရပ္စ္ ၿပန္ရင္
ၾကြက္ၿဖဴ ေလး လက္ေဆာင္ ေပးလုိက္မယ္ ..
( ၾကြက္မဲ မေပးပါဘူးး ) ..>>

သံလြင္ HeRo said...

ေရႊဧည့္သည္ မစီးဘူး........ေစ်းၾကီးတယ္
မထသ မွ မထသ ပဲ း)

ice-cream said...

ဟားးဟားးးး
ငါ ကြ ...
ဘယ္ရမလဲ ..
စ ဖတ္ဖတ္ခ်င္း
ေၾကာက္စိတ္ ၀င္လာလို႕
ေနာက္ဆံုး ဘာလဲ ဆိုတာ
သိရေအာင္
စကိုးလ္ဗား ဆဲြၿပီး ေက်ာ္ဖတ္လုိက္တာ ..

ဆိုက္ပရပ္စ္ ၿပန္ရင္
ၾကြက္ၿဖဴ ေလး လက္ေဆာင္ ေပးလုိက္မယ္ ..
( ၾကြက္မဲ မေပးပါဘူးး ) ..>>

Vista said...

ၾကြက္မ်ား ဟယ္ ..ဒီေလာက္ခ်စ္စရာေကာင္းတာကို ဟိ

sweetpeony said...

အမေလးးး ကိုျကီးစိန္ရယ္..
ဘာမ်ားလဲလုိ႔ ေျကာက္ေျကာက္နဲ႔ ဖတ္လုိက္တာ....
ျကြက္ျကီးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး ျဖစ္ေနတာကိုးးးးးးး ၂ကီလုိစာေလာက္ရွိတဲ့ လက္ပတ္ျကိုးေတြ ခ်ီသြားပါ ခ်ီသြားပါ......

အိျႏၵာ said...

း)

မိုးကုတ္သားနဲ႔ေနျပီးၾကြက္ေၾကာက္တယ္တဲ့
ေစာင္းေျပာတာလား

khin oo may said...

ၿကြက္လဲေႀကာက္ ေႀကာင္လဲေႀကာက ္ေခြးလဲေႀကာက္. ပိုးဟ္ပ္ေတာ႕မေႀကာက္။

ျမတ္မြန္ said...

နွတ္ခမ္းခ်ြန္ခ်ြန္ဆိုကတည္းက သိေနၿပီ။ ႀကြက္လားလို႔.. ေအာက္ဆံုးလဲေရာက္ေရာ..တကယ္ႀကြက္ပါဘဲ။:D

Welcome said...

ၾကြက္ေတာ့ မေၾကာက္ဘူးဗ်၊ ဒါေပမယ့္ ၾကြက္ျဖဴေရာ ၾကြက္မဲေရာ အကုန္ရြံတယ္ ..

ဏီ(န္)ကင္း said...

ဟြန္႔...လန္႔သြားတာပဲ.... သတိုးေတဇမ်ားလုပ္မလို႔လား..
ဒီေလာက္ႀကီးစာဖတ္သူကိုေျခာက္လွန္႔ရေအာင္...
ဟ ဟ ဖတ္လို႔ေကာင္းတယ္ဗ်ိဳ႕

ျမေရလ်ဥ္ said...

အျပန္က် လက္ေဆာင္ထည္႕ေပးစရာ စဥ္းစားမိျပီ

ခိြ..............

ေမဇင္ said...

ၾကြက္က...ေၾကာက္စရာ မလိုဘူး...ေၾကာ္စားရင္ အရမ္းေကာင္းတာ...။

Nay Chin Nu Thit said...

My lovely pet is Rat ,, I had 10 rats lately, now just 1 left. They are so cute and so smart. I dont like mouse. Just rat, big rat cutest evet