Tuesday, 9 June 2009

ၿပန္လည္ ခံစားမိေသာ ေနာင္လာမည့္ ႏွစ္ (၂၀)

အခုတစ္ေလာ က်ေနာ္ခ်စ္ခင္တဲ့ အကိုေတြ အမေတြ ညီေတြ ညီမအိမ္ေတြမွာ အသစ္တင္လို႔ နက္မေကာင္းတဲ့ ႀကားက သြားလည္ေတာ့ မႀကီးမိုးခ်ိဳသင္းရဲ႔ ေနာင္လာမည့္ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ တက္ဂ္ပိုစ့္ ေလးကိုၿပန္တင္တာကို ၿပန္ဖတ္ရတယ္… ဒီပုိစ့္ေလးက မႀကီးမိုးခ်ိဳသင္း ေရးကတည္းက သြားဖတ္ၿပီးၿပီး…

ပထမတစ္ေခါက္ ဖတ္ၿပီးကတည္း စဥ္းစားမိသြားတာ တစ္ခုရွိတယ္… ကိုယ္တိုင္က မိသားစု အဆင္ေၿပဖို႔ မိဘေတြ အဆင္ေၿပဖို႔ ႀကိဳးစားရုန္းကန္ ေနရတယ္ဆိုေတာ့ မိဘနဲ႔ ပိုက္ဆံက လြဲၿပီး ဘာကိုမွအာရံု မထားမိဘူးေလ… ခုမႀကီးခ်ိဳသင္းရဲ႔ ပိုစ့္ေလးကို ဖတ္လိုက္ေတာ့ တုန္လွဳပ္သြားတာလား.. ေႀကာက္သြားတာလားေတာ့ မေၿပာတတ္… ေရးထားတဲ့ စာပုိစ္ႏွစ္ခုထဲက တစ္ခု ၿဖစ္ခဲ့ရင္ ဆိုတဲ့ အေတြးနဲ႔အတူ အကိုႀကီးတစ္ေယာက္ ကိုသတိရသြားတယ္…

၂၀၀၄- ခုႏွစ္ ေလာက္တုန္းက ပါ… က်ေနာ္ အဂၤလန္ဗီဇာ ေၿဖတာက်ၿပီး စိတ္ဓာတ္က်ေနတဲ့ အခ်ိန္ေလာက္ကေပါ့… သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္က မင္းဒီလို ၿဖစ္ေနမယ့္ အတူတူ သံတမန္ေရးရာ သင္တန္း တက္ပါ… ေလွ်ာက္လႊာတင္ထားပါ… ေလွ်ာက္လႊာ အလွည့္က် ေခၚတဲ့အထဲပါရင္ တက္ေပါ့တဲ့… ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ဗဟုသုတ ရတယ္ေပါ့ေလ… က်ေနာ္လဲ ေလွ်ာက္လႊာ သြားတင္တာေပါ့… အဲဒီမွာ အကိုႀကီးတစ္ေယာက္နဲ႔ ဆံုတယ္… သူနဲ့က်ေနာ္က ေလွ်ာက္လႊာ တင္တုန္းက တူတူ… က်ေနာ္က ႏွဳတ္ခ်ိဳသူဆိုေတာ့ ခဏေလးမွာပဲ သူငယ္ခ်င္း အကိုၿဖစ္သြားတယ္…

တေန႔ အၿပင္မွာ ဆံုက်ေတာ့ သူက က်ေနာ့္ကိုေမးတယ္… “ညီ... မင္း ႏိုင္ငံေရး ကိုဘယ္လိုၿမင္လဲ”တဲ့… က်ေနာ္လဲ အရိုးရွင္းဆံုး ေၿဖလိုက္တယ္… “အကို က်ေနာ္ ႏိုင္ငံေရး စိတ္မဝင္စားဘူး”လို႔… အဲလိုေၿဖေတာ့ အဲဒီအကိုက ရယ္တယ္ေလ… “မင္းဘာ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ ဒီသင္တန္း ကိုတက္ခ်င္တာလဲ”တဲ့ေလ…

က်ေနာ္ကလဲ “မသိဘူး… အလုပ္ေလး ဘာေလးမ်ားရရင္ အေထာက္အကူၿပဳမလား ထင္တာပဲ”လို႔ ေၿဖလိုက္တယ္… ဒါက အမွန္ပါပဲ… သူကရယ္ၿပီး “ဒီမွာညီ… ႏိုင္ငံေရး စိတ္ဝင္စားလား ဆိုတာႏိုင္ငံေရးလုပ္ဖို႔ မင္းကိုၿမဴဆြယ္ ေနတာမဟုတ္ဘူး… အကိုလဲ ႏိုင္ငံေရး သမားမဟုတ္ဘူး.. ဒါေပမယ့္ ႏိုင္ငံနဲ႔ လူမ်ိဳးကိုခ်စ္တယ္ လို႔ ေၿပာလို႔ရတယ္.. ကိုယ္ႏိုင္ငံမွာ ဘာေတြၿဖစ္ေနလဲ ဘာေတြလုပ္ေနလဲဆိုတာ ႏိုင္ငံသားတိုင္း သိထားသင့္တယ္… ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံရဲ႔ ႏိုင္ငံေရး အေနအထား အေတြးအေခၚ အေပၚမူတည္ၿပီး ဒီႏိုင္ငံရဲ ့လူေနမွဳ အဆင့္အတန္းေတြ စီးပြားေရး လူမွဳေရး ပညာေရးနဲ႔ ယဥ္ေက်းမွဳေတြ ေၿပာင္းလဲေနတယ္ ဆက္စပ္ေနတယ္ ဆိုတာသိထားရမယ္… မင္းတို႔လို ငယ္ရြယ္တဲ့ သူေတြက ႏိုင္ငံေရး စိတ္မဝင္စားဘူးလို႔ ေၿပာရင္ အတင္းၿငင္းေနရင္ ေနာင္လာမယ့္ အနာဂတ္မွာ ငါတို႔ ၿမန္မာႏိုင္ငံ ဘယ္လိုရပ္တည္မလဲ”တဲ့… “မင္းဒီလို စိတ္မ်ိဳးနဲ႔ဆိုရင္ မင္းလိုလူငယ္မ်ိဳး အေယာက္ေပါင္း မနည္း ရွိေနမယ္ဆိုရင္ ေနာင္လာမယ့္ အနာဂတ္အတြက္ ရင္ေလးမိတယ္ ”ေၿပာေတာ့ က်ေနာ္ေတာ္ေတာ္ေလး ရွက္ခဲ့မိပါတယ္…

ခုလဲႀကည့္ က်ေနာ့္ဒီပိုစ့္ေလးကို ဖတ္ၿပီး ေနာင္လာမယ့္ အနာဂတ္ ဆိုတာႀကီးကို ေတြးမိသြားတယ္… ကိုယ္တိုင္က ႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ဆိုတဲ့ အနာဂတ္မွာ ေသခ်င္ေသေနမွာ… ခုခ်ိန္ထိ ကိုယ့္မိသားစု အတြက္ ရုန္းကန္ေနရေတာ့ ဘာေတြ ဘယ္လိုၿဖစ္ေနလဲ ဆိုတာ မသိတဲ့ဘဝ (သိေနလဲ အခြင့္မသာတဲ့ဘဝ)… တစ္ခါတစ္ေလေတာ့ မသိပဲရုန္းကန္ေနရတဲ့ ဘဝနဲ႔ စာရင္ အေတြးအသစ္ အၿမင္သစ္ေတြ နဲ႔ ရုန္းကန္ႀကည့္ခ်င္တယ္.. ဘယ္သူဘက္မွ မလိုက္ပဲ ႏိုင္ငံေတာ္ႀကီးအတြက္ ရုိးရုိးေလးပဲ စဥ္းစားႀကည့္ႀကမယ္…

လူတိုင္းက ကိုယ္ေမြးတဲ့ ကိုယ့္တိုင္းၿပည္ကို ခ်စ္ႀကပါတယ္… ကိုယ္ႀကီးၿပင္းခဲ့ရတဲ့ ႏိုင္ငံေတာ္ကို ကိုယ္တိုင္ဘယ္ေလာက္ထိ ခ်စ္သလဲ… ဘာေတြ ၿဖစ္ေစခ်င္လဲ… ဘာလုပ္သင့္သလဲ ဆိုတာ ရိုးရိုးပဲေတြး “ရိုးရိုးက်င့္ ၿမင့္ၿမင့္ႀကံမယ္”… ဒါက ကုိယ္က်ိဳးမဖက္တဲ့ ႏိုင္ငံေတာ္ အနာဂတ္ႀကီးအတြက္... တစ္ခုေတာ့ရွိတယ္… မႀကီးခ်ိဳသင္း(မိုးခ်ိဳသင္း) ေရးခဲ့တဲ့ပိုစ့္ေလးကို မဖတ္ခင္ (ကမၻာမေႀက) ဆိုတဲ့ ႏိုင္ငံေတာ္သီခ်င္းကိုအသံထြက္ရံု ဆိုႀကည္႔ပါ…

“တရားမွ်တ လြတ္လပ္ျခင္းနဲ႔ မေသြ
တုိ႔ျပည္ တုိ႔ေျမ။
………………………
………………………
……………………
တုိ႔ျပည္၊ တို႔ေျမ အက်ိဳးကို
ညီညာစြာ တုိ႔တစ္ေတြ
ထမ္းေဆာင္ပါစုိ႔ေလ
တုိ႔ တာ၀န္ေပ
အဖိုးတန္ ေျမ…………။”

အသံထြက္ဆိုႀကည့္ ၿပီးရင္ ႏိုင္ငံေတာ္ ကိုခ်စ္တဲ့သူ တစ္ေယာက္ေနနဲ႔ ဘယ္လိုခံစားမိသလဲ ဆိုတာ ကိုယ္တိုင္ခံစားႀကည့္ဖို႔ မႀကီးခ်ိဳသင္းေရးခဲ့တဲ့ ပထမအပိုစ္ကို ဖတ္ႀကမယ္ (ဒါေတာင္စိတ္ကူးထဲက အႏွစ္ႏွစ္ပါ)...

ေနာင္လာမဲ႔ အႏွစ္ ႏွစ္ဆယ္ (၁)

မနက္ေစာေစာစီးစီး လမ္းေလွ်ာက္က ျပန္လာေတာ႔ သတင္းစာတေစာင္ တက်ပ္နဲ႔ ၀ယ္ခဲ႔တယ္။ အိမ္ေရွ႔မွာ ေကာ္ဖီေလးတခြက္ ေသာက္ရင္း သတင္းစာဖတ္ေနမိတာ။ ေရွ႔ဆုံး စာမ်က္ႏွာကို စိတ္အ၀င္စားဆုံးမို႔ ေခါင္းႀကီးေတြ အရင္ လိုက္ဖတ္ေနမိတယ္။


ေလးႏွစ္တႀကိမ္ လုပ္တဲ႔ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ေဒၚစု ပါတီ အႏိုင္ရတာ ၅ ႀကိမ္ ဆက္တိုက္ ရွိခဲ႔ၿပီ။ ၿပီးခဲ႔တဲ႔ အပတ္ကေတာ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ႏိုင္ငံေရးေလာကက အနားယူတဲ႔အေၾကာင္း သတင္းထုတ္ျပန္လိုက္ခဲ႔တယ္။ တျပည္လုံး ပြက္ပြက္ညံသြားတာေပါ႔။ သတင္းစာလြတ္လပ္ခြင္႔ကို အျပည္႔အ၀ အသုံးခ်လိုက္ၾကတာ အခုထိ ဒီအေၾကာင္းကို ေ၀ဖန္သုံးသပ္လို႔ မၿပီးေသးဘူး။


ဒါေပမဲ႔ ေန႔မအား ညမအား သူတိုင္းျပည္အတြက္ လြန္ခဲ႔တဲ႔ အႏွစ္ေလးဆယ္လုံးလုံး ပင္ပန္းခဲ႔ ႀကိဳးစားလုပ္ခဲ႔တာေတြကို ေက်းဇူးတင္ ေက်နပ္ၿပီး သူ႔ကိုယ္ပိုင္အခ်ိန္ေလး မေပးသင္႔ဘူးလား။ သူခ်စ္တဲ႔ ျမန္မာျပည္ႀကီးအတြက္ သူ ၀ါသနာပါတဲ႔ စာေရးစာဖတ္နဲ႔သာ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ေနေတာ႔မယ္ တဲ႔။ လူငယ္ေတြနဲ႔ စာအုပ္စာေပအေၾကာင္း ေဆြးေႏြးပြဲေလးေတြ ရံဖန္ရံခါ လုပ္ၿပီး ဘ၀ကို ရုိးရုိးသာ ျဖတ္သန္းေတာ႔မယ္ တဲ႔။


ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးကာလေတြမွာ တို႔ျပည္သူျပည္သားေတြ စိတ္ေရာ လူပါ တက္ညီ လက္ညီ ျပဳျပင္ ႀကိဳးစားၾကလို႔ အခုအခ်ိန္မွာ အေတာ္အတန္ တည္ျငိမ္လာခဲ႔ရတာပါ။ ၾကည္႔ပါလား။ သတင္းစာထဲက လူေတြရဲ႔ မ်က္ႏွာမွာ ေယာက္ယက္ခတ္ ပူေလာင္တာမ်ိဳး မရွိ၊ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ျပံဳးျပံဳးရႊင္ရႊင္နဲ႔။ ကိုယ္တကယ္ စိတ္ပါလို႔ ျပံဳးတဲ႔ အျပဳံးခ်ိဳခ်ိဳေတြနဲ႔။


တိုင္းျပည္ထူေထာင္ေရးမွာ ပညာေရးက နံပါတ္ ၁ ဆိုတဲ႔အတိုင္း တကၠသိုလ္ေက်ာင္းႀကီးေတြ လဲ အဆင္႔တန္းမီမီ ဖြင္႔ႏိုင္ၿပီ။ ပညာသင္စားရိတ္ကို အခမဲ႔ နီးပါး ေစ်းခ်ိဳခ်ိဳ နဲ႔ သင္ၾကားႏိုင္ၿပီ။ ႏိုင္ငံရပ္ျခားမွာ ေရာက္ေနတဲ႔ ကမၻာ႔တကၠသိုလ္အသီးသီးမွာ ပညာသင္ခဲ႔ၾကတဲ႔ ျမန္မာ ပညာရွင္ေတြ အကုန္လုံး ကိုယ္႔ျပည္ကို ျပန္လာၿပီး ေစတနာအျပည္႔နဲ႔ စာသင္ၾကတာေလ။

ဧရာ၀တီတိုင္း မုန္တိုင္းသင္႔ေဒသေတြကိုလည္း ျပည္တြင္း ျပည္ပ အကူအညီနဲ႔ ေက်ာင္းေတြေဆာက္၊ လမ္းေတြျပင္ၾက။ ျမန္မာျပည္ရဲ႔ ထမင္းအိုးႀကီး ထမင္း ျပန္ခ်က္ေနၿပီ။ နာဂစ္က မိဘမဲ႔ကေလးေတြေတာင္ အခမဲ႔ တကၠသိုလ္ႀကီး မွာ ဘြဲ႔လြန္ တက္ေနၾကၿပီဲ။


အခုဆို ေဆးရုံေတြမွာ ေဆးေတြ လုံလုံေလာက္ေလာက္၊ ကုတင္ေနရာ လုံလုံေလာက္ေလာက္ အသုံးျပဳႏိုင္ၿပီတဲ႔။ လူတိုင္းလူတိုင္း က်န္းမာေရးနဲ႔ ပတ္သတ္ရင္ အာမခံ ရွိတဲ႔ ယူေကက က်န္းမာေရးစနစ္ကို အတုယူၿပီး တဆင္႔ၿပီး တဆင္႔ ပုံေဖာ္ လုပ္ေဆာင္သြားမယ္လို႔ က်န္းမာေရး၀န္ႀကီးဌာနက ေၾကျငာထားေသးတယ္။


ကိုယ္အရင္က သြားသြားေနခဲ႔ရတဲ႔ စာေပစိစစ္ေရးရုံးႀကီးကို စာေပကင္ေပတိုင္ရုံးဆိုၿပီး ျပတိုက္ လုပ္လိုက္သတဲ႔။ စာေပမလြတ္လပ္ခဲ႔ရတဲ႔ ကႏၱာရႏွစ္ေတြကို အမွတ္ရၿပီး ကိုယ္ရေနတဲ႔ စာေပလြတ္လပ္ခြင္႔ကို တန္ဖိုးထား ေလးစားေအာင္လို႔ တဲ႔။ အခုေတာ႔ စာေပစိစစ္ေရး မရွိေတာ႔လို႔ လူတိုင္း လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ကိုယ္႔အယူအဆကို ေရးသားေဖာ္ထုတ္ ႏိုင္ၾကတယ္ေလ။ ပန္းတိုင္းပြင္႔ၾကၿပီေပါ႔။


လမ္းေထာင္႔တိုင္းမွာလဲ စာအုပ္ဆိုင္ေလးေတြနဲ႔ေလ။ အင္တာနက္ ကေဖးေလးေတြ ရွိေပမဲ႔ လူတိုင္းအိမ္တိုင္းေစ႔ အင္တာနက္ ရွိေနၿပီဆိုေတာ႔ အပန္းေျဖခ်င္သူ၊ စကားေျပာခ်င္သူ၊ ေကာ္ဖီသပ္သပ္ ေသာက္ခ်င္သူမ်ားသာ ရွိေနတယ္။ ျမိဳ႔နယ္တိုင္းမွာလဲ စာၾကည္႔တုိက္ေလးေတြ ရွိေသးတယ္။ စာအုပ္အေဟာင္းေလးေတြကို သပ္သပ္ရပ္ရပ္ စနစ္တက် ငွားဖတ္ႏိုင္ပါတယ္။ သမိုင္းအခ်က္အလက္ကို စာအေနနဲ႔ေရာ၊ ရုပ္သံအေနနဲ႔ေရာ ရွာလို႔ရေသးတာ။

ဖတ္ႀကည့္ၿပီးေတာ့ ၿပံဳးေနမလား… သေဘာက်လို႔ ေပ်ာ္ေနမလား…

ဒုတိယ အပိုစ္ကို ဆက္ဖတ္ႀကည့္....

ေနာင္လာမဲ႔ အႏွစ္ ႏွစ္ဆယ္ (၂)

ရန္ကုန္တျမိဳ႔လုံး ဖုံလုံးႀကီး ထ ေနသလိုပဲ။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ႔ ေထာက္လွမ္းေရးေတြ စြမ္းအားရွင္ေတြရဲ႔ ဆိုင္ကယ္ေတြကထြက္တဲ႔ ညစ္ညမ္းေလထု ေၾကာင္႔ပါ။ ဘတ္စ္ကားမွတ္တိုင္မွာ ဘတ္စ္ကားေစာင္႔ေနတဲ႔ လူအုပ္ လူပင္လယ္ႀကီးရဲ႔ မ်က္ႏွာအားလုံးက တကယ္ေတာ႔ အတူတူပဲ။ အားလုံး တမ်က္ႏွာတည္း။

ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္မဲ႔ စိတ္ပ်က္ ၀မ္းဟာ ေဒါသထြက္။ လူေတြရဲ႔ မ်က္လုံးေတြက မြဲ၊ ပါးစပ္ေတြ ပိတ္၊ ဆံပင္ နီေၾကာင္လန္ နဲ႔။ ဒီေန႔ ရုံးမွာ မေလာက္ငတဲ႔ မိသားစု ၀မ္းေရးအတြက္ ေအးဓျမ တိုက္ခဲ႔တဲ႔ ေငြေလးကို ခါးပိုက္ႏွိဳက္မွာစိုးလို႔ တစမ္းတည္း စမ္းေနရတယ္။ ေဘးကေကာင္ကိုလဲ မယုံရ၊ အားလုံးမွာ သံသယ အၾကည္႔ေတြနဲ႔။

တိုင္းျပည္မွာ လူငယ္ဆိုတာလဲ ကုန္ၿပီ။ တေန႔တေန႔ ပတ္စ္ပို႔ရုံးမွာ အလွဴေပးေနသလား ေအာက္ေမ႔ရေအာင္ ျပည္ပထြက္ဖို႔ တိုးေ၀ွ႔ေနၾကတယ္။ ဘယ္လိုနည္းနဲ႔ ထြက္ရ ထြက္ရ၊ ေတာင္းသမွ်ကို ျခစ္ျခစ္ခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ေပမဲ႔ မ်က္စိမိွတ္ ေပးပစ္လိုက္ၾကတယ္။ ေက်ာင္းေတြကလဲ ပိတ္ထားေတာ႔ ပညာေရး မေလာက္မငနဲ႔မို႔ ျပည္ပမွာလဲ ရရာအလုပ္ လုပ္ရအုံးမယ္။ ကူလီမ်ိဳးေဟ႔ တို႔ဗမာ ဆုိသလိုေပါ႔။

လမ္းေထာင္႔တိုင္းမွာလဲ အႏွိပ္ခန္းေတြ မိွဳလိုေပါက္ေနတယ္။ ဟိုး ဆိုင္းဘုတ္ဒ္ အႀကီးႀကီးေပၚက ျမွဴဆြယ္ေနတဲ႔ အႏွိပ္ခန္းေၾကာ္ျငာတဲ႔ ကေလးမဟာ အ၀တ္ ဆင္းရဲလြန္းတယ္။ တျမိဳ႔လုံး အဲဒီလို ဆိုင္းဘုတ္ဒ္ေတြနဲ႔ ျပည္႔ေနတယ္။

လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ေတြအစား ဘီယာဆိုင္ေတြ ေညာ္နံ႔တလူလူနဲ႔။ ေလာင္းကစား ဒိုင္ႀကီးေတြဆိုတာ ခမ္းနားပါေပ႔။ သူ႔ဒိုင္မွာ လာေလာင္းရင္ စကဒ္တိုတိုနဲ႔ ေကာင္မေလးက ဘီယာတလုံး အလကား တိုက္ေသးတယ္။

ခ်ဲ၊ ႏွစ္လုံး၊ သုံးလုံး၊ ေဘာ္လုံးပြဲ ႀကိဳက္တာေလာင္းလို႔ရတယ္။ မနက္ဖန္ မိုးရြာမလား မရြာဘူးလားဆိုတာေတာင္ ေလာင္းလို႔ရေသး။ ဒိုင္ေတြက အေကာင္ႀကီးႀကီးေတြရဲ႔ သားေတြ ဖြင္႔ထားတာမို႔ ဖမ္းမွာ မပူရဘူး။ တရား၀င္ လိုင္စင္ခ်ထားတာေလ။

မနက္က ေစ်းသြားေတာ႔ ကန္စြန္းရြက္တစည္း တေသာင္းဆိုလို႔ မဆိုးဘူးဆိုၿပီး ကိုင္ၾကည္႔တာ ႏြမ္းဖတ္ေနပါေရာလား။ ပိုက္ဆံကလဲ ေထာင္တန္က အနိမ္႔ဆုံး အရြက္ပဲ။ ငါးေထာင္တန္ တေသာင္းတန္ ကိုင္သုံးေနရၿပီီ။ သိန္းခ်ီကိုင္မွ တေန႔ေစ်းဖိုး ရမယ္။ တက္စီတခါ စီးလိုက္တာ ဟိုနား ဒီနား ၃သိန္း ဆိုပဲ။ ဘတ္စ္ကားခက ငါးေသာင္းဆိုေတာ႔ လူေတြ လွိမ္႔တိုးေနတာေပါ႔။

ေစ်းေတြက ေရာ႔ကက္လို တက္သလို ေထာင္ဒဏ္ေတြလဲ သူနဲ႔အတူ လိုက္တက္တယ္။ ဒီမနက္ သတင္းစာထဲမွာ ႏိုင္ငံေတာ္ကို အၾကည္အညိဳပ်က္ေအာင္ လုပ္မွဳဆိုၿပီး နဂါးနီ သီခ်င္းဖြင္႔တဲ႔လူကို ေထာင္ခ်လိုက္တာ ၁၀၅ ႏွစ္တဲ႔။ ဒါ ဘာဟုတ္ေသးလို႔လဲ။

၈ေလးလုံး အႏွစ္ ၄၀ ျပည္႔ အထိမ္းအမွတ္ေန႔တုန္းက အက်ီ ၤအနက္ ၀တ္လာမိတဲ႔ အေဒၚႀကီး တေယာက္ကို စြမ္းအားရွင္ေတြ ၀ုိင္းရိုက္လိုက္တာ ေမ်ာ႔ေမ်ာ႔ပဲ က်န္သတဲ႔။ သူ႔မိသားစုပါ အကုန္ ေထာင္ခ်လိုက္တာ ႏွစ္ ၁၃၀ စီတဲ႔။ ေထာင္ေတြလဲ တိုးခ်ဲ႔ေဆာက္လိုက္ၾကတာ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ရဲ႔ တကသ အေဆာက္အဦေတာင္ ေထာင္လုပ္ထားရတယ္ေလ။

လက္နက္ေတြ ေျဗာင္ ေရာင္း၀ယ္လုပ္ေနတဲ႔ လူႀကီးလဲ အခု ဘိန္းစက္ရုံပါ ေရႊျပည္သာ မွာ ေထာင္လိုက္ၿပီ။ မိန္းကေလးခ်ည္းသာ အလုပ္ခန္႔မည္လို႔ ေၾကာ္ျငာတာလဲ ေတြ႔လိုက္တယ္။ မႏၱေလးနဲ႔ ေတာင္ႀကီးေတြမွာပါ စက္ရုံခြဲေထာင္မယ္ ဆိုပဲ။ စက္ရုံေထာင္ခါစက ယူအန္ နဲ႔ ျပည္ပႏိုင္ငံေတြက ကန္႔ကြက္ေၾကာင္း ေၾကျငာခ်က္ေတြ ေရဒီယိုမွာ ၾကားလိုက္ေသးတယ္။

ဟိုတေလာကေတာ႔ အႏွစ္ ေလးဆယ္ေက်ာ္ အုပ္ခ်ဳပ္လာတဲ႔ အဖိုးႀကီးလဲ အစားမ်ားလို႔ ဗိုက္ေပါက္ထြက္ ေသသြားၿပီ။ အစုိးရရုံးတိုင္း အလံ တိုင္တ၀က္မဟုတ္ဘဲ ေအာက္ထိ ခ်ရမယ္ ဆိုလို႔ ျမန္မာျပည္အလံေတြ ေျမေပၚပုံေနတာ ေတြ႔ခဲ႔ရေသးတယ္။

ဒါေပမဲ႔ ဘာမွေတာ႔ ထူးမသြားပါဘူးေလ။ လွဳပ္ရွားတက္ၾကြသူေတြကို ေထာင္ေတြြခ်ဲ႔ၿပီး ထည္႔ထားတာ အျပင္မွာ လူမွ မက်န္ဘဲ။ တိုင္းျပည္ အုပ္ခ်ဳပ္ဖို႔ အဖိုးႀကီး ေျမးက ခ်က္ခ်င္းပဲ အာဏာလႊဲယူလိုက္တယ္။ ေဆြစဥ္မ်ိဳးဆက္ ဘုရင္ေတြလို႔ ဆိုတာကိုး။ သူတက္ၿပီး ေနာက္တေန႔မွာပဲ သတင္းစာမွာ အမိန္႔ေၾကျငာခ်က္ ပါလာတယ္။ သူတို႔နဲ႔စကားေျပာရင္ ဘုရား ထူးရမယ္ ဆိုပဲေလ။


မ်က္ရည္ဝဲသြားသလား… အံႀကိတ္မိလား… ေတာက္ေခါက္မိလားေပါ့…. ဒါမွမဟုတ္ ဘယ္လိုမွ မခံစားရဖူးလား… ေသခ်ာတာကေတာ့ အၿပင္ေရာက္ေနတဲ့ က်ေနာ္တို႔ ၿမန္မာေတြအဖို႔ အမိႏုိင္ငံေတာ္ကို ႀကိဳလြမ္းသြားမွာ အမွန္ပဲ…

ကုိယ္တိုင္ တိုးတက္ခ်င္တဲ့စိတ္ ရွိတဲ့သူေတြဟာ သူ႔ပတ္ဝန္းက်င္ကို လဲတိုးတက္ေစခ်င္ႀကတယ္… က်ေနာ္တို႔လို ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္တဲ့ သူမ်ားႏိုင္ငံ ေရာက္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ မခံခ်င္စိတ္ဝင္ၿပီး ကိုယ့္ႏိုင္ငံကို တိုးတက္ေစခ်င္တယ္ ဆိုတာ ဘယ္လိုမွ ၿငင္းလို႔မရတဲ့ ႏိုင္ငံသားတိုင္းရဲ႔ ၿဖစ္တည္မွဳ…

“တကယ္ၿဖစ္ခ်င္ တကယ္လုပ္ အဟုတ္ၿဖစ္ရမည္”တဲ့…

ဘာရယ္မဟုတ္ဘူး… ႏိုင္ငံေရးကို စိတ္ဝင္စားတယ္ ဆိုတာထက္ စိတ္ထဲထင္တာကို ေရးခ်မိတာပါ… ႏိုင္ငံေရး သမား မဟုတ္တဲ့ အတြက္ အေရးအသားမွာ အမွားပါရင္ ခြင့္လႊတ္ပါ… ေသခ်ာတာက အမႀကီး မိုးခ်ိဳသင္း ရဲ့ ပိုစ့္ေလးကိုဖတ္ၿပီး ခံစားမိတာကို ခ်ေရးႀကည့္တာပါ… ပိုစ့္ေလးကိုေဖာ္ၿပခြင့္ ေပးတဲ့ မႀကီးမိုးခ်ိဳသင္းကိုလဲ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္…

ခင္မင္ေလးစားစြာၿဖင့္
ဖိုးစိန္

32 comments:

Mogok Thar said...

ဒို႔ လူငယ္ေတြ....

ေနေဒးသစ္ said...

၁ မရေတာ့လည္း ၂ ေပါ့ေလ :(

Mogok Thar said...

ခုေလာေလာဆယ္ အဲတာဖတ္ပီး ကိုယ္ ညံ့ေသးေၾကာင္း ၀န္ခံရအံုးမယ္
ႏိုင္ငံေရး မသိတဲ့သူေတြထဲ ကိုယ္လဲ ပါတယ္။

(ေနာက္ထပ္ ျပန္မန္႔အံုးမယ္ ေမ်ာက္ေမ်ာက္စိန္၊ ေကာက္ေကာက္စိန္ေရ... ေရးသူမွ အားမနာလို႔ စိတ္မေကာင္းေအာင္ မေျပာနဲ႔ေတာ့)

ေနညိဳရင့္ said...

ဟုတ္ပါတယ္ဗ်ာ..။ ကြ်န္ေတာ္တို ့ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြ အေနနဲ ့ အခုလက္ရွိ တိုင္းျပည္အေျခအေနအရ သူမ်ား တိုင္းျပည္ေတြထက္(လြတ္လပ္ျပီးလူ ့အခြင့္အေရး အျပည့္အ၀ရွိေသာ ႏုိင္ငံမ်ားကို ဆိုလိုပါတယ္) ႏုိင္ငံေရး အသိစိတ္ဓာတ္ ပိုရွိေနဖို ့ လုိအပ္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ ဆိုလိုခ်င္တာ ႏုိင္ငံေရး လုပ္ရမယ္ဆိုတဲ့ သေဘာကို ေျပာတာ မဟုတ္ပါဘူး..။ ဒါက တသီးပုဂၢလ ဆႏၵပါ။ ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္တိုင္လဲ ႏုိင္ငံေရးသမား မဟုတ္ပါဘူး..။ သုိ ့ေသာ္ အေျခအေနၾကံဳလာရင္ ငါတို ့ႏုိင္ငံအတြက္ဆုိတာ အျမဲစဥ္းစားထားျပီး လုပ္ေဆာင္ေနျခင္းကို ဆိုလိုတာပါ။
ေနာင္လာမည့္ အႏွစ္ (၂၀) ကို ျပန္လည္ခံစားသြားပါတယ္.. ကိုဖိုးစိန္ေရ...။

ေနေဒးသစ္ said...

ဘာေၾကာင့္ရယ္မွန္းေတာ့ မသိဘူး မႀကီးဝါ စၿပီး ေဖာ္ထုတ္လိုက္တဲ့ စိတ္ကူးယဥ္ ေနာင္ အႏွစ္ ၂၀ ဇာတ္လမ္းက တျဖည္းျဖည္းနဲ႕ အသြင္ေျပာင္းလာလိုက္တာ ႏိုင္ငံေရးလံုးလံုး ျဖစ္သြားေတာ့တယ္ .. ဒါကလည္း လူတစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္က ခံစားခ်က္ခ်င္း မတူေတာ့ ရင္ထဲမွာ တင္းက်ပ္ေနတာေတြ ပြင့္အံက်လာတဲ့ သေဘာပါ ... ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ႏိုင္ငံေရးဆိုတာကေတာ့ ႏိုင္ငံေရး သမား မဟုတ္လည္း သိထားသင့္တာေတာ့ မွန္ပါတယ္ ... တိုးတက္ဖြင့္ၿဖိဳးတဲ့ ႏိုင္ငံတိုင္းက ႏိုင္ငံသားေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ႏိုင္ငံေရးကို စိတ္မဝင္စားရင္ေတာင္ ႏိုင္ငံေရး အေၾကာင္းေတာ့ အနဲနဲ႕ အမ်ား ေကာင္းေကာင္း သိၾကပါတယ္ ... ဘယ္ပါတီေတြ ဘယ္သူေတြ အုပ္ခ်ဳပ္တယ္ ႀကီးစိုးတယ္ ဆိုတာေတြ ကၽြန္ေတာ္လည္း စိတ္မဝင္စားပါဘူး ... ႏိုင္ငံေရးကို အေတြးအျမင္ ဗဟုသုတကို သိသင့္သိထိုက္တဲ့ အရာတစ္ခုလို သေဘာထားတဲ့ လူတစ္ေယာက္မို႕လို႕ ဘယ္လိုလူတန္းစား ဘယ္လိုပါတီႏိုင္ငံေရးေတြပဲ ေျပာင္းေျပာင္း ေခတ္ေကာင္းတစ္ခုမွာ ျမန္မာျပည္ကို ရွင္သန္ေစခ်င္ပါတယ္ ... ဒါကေတာ့ စိတ္ထဲက ရိုးရွင္းတဲ့ စကားပါ ..
ေနေဒးသစ္။

၀သန္မိုး said...

ဘာပဲ ေျပာ ေျပာ
ဘယ္သူပဲေမးေမး
ကိုယ့္ႏိုင္ငံေတာ္ႀကီးတိုးတက္ေစခ်င္တာ
ျမန္မာျပည္သားတိုင္း ရဲ ့
ရင္တြင္းမွာ ကိန္းေအာင္းေနတဲ့
အျမဳေတ တစ္ ခုပါ
ဗားရွင္း ၂ ကို ေတာ့ ဘယ္သူ မွ
ႀကံဳခ်င္ႀကမွာမဟုတ္ပါဘူး
ေခတ္မီ ဖြံ ့ျဖိဳးတိုးတက္ေသာ
ႏိုင္ငံေတာ္ ႀကီးကို ေနာင္လာမည္ ့
ႏွစ္၂၀ အတြင္းမွာ
ျမင္ေတြ ့ရပါေစလို ့
ဆုေတာင္း လ်က္သာ..............
ခင္မင္စြာျဖင့္
၀သန္

Zaw said...

ႏိုင္ငံေရးကို နားမလည္ပါဘူး...။ စိတ္လည္းမ၀င္စားဘူး။
ႏိုင္ငံေတာ္ရဲ႕ အေရးဆိုရင္ေတာ့ ... ေနာင္အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ ဆိုတာ ေ၀းပါေသးတယ္..။
တကယ္ျဖစ္ခ်င္ တကယ္လုပ္ အဟုတ္ျဖစ္ရမွာေပါ့ ... တကယ္လုပ္ရင္ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္မေျပာနဲ႔ ႏွစ္ႏွစ္၊ ႏွစ္လနဲ႔တင္ ျဖစ္ေအာင္ႀကိဳးစားႏိုင္ရမယ္.. တစ္ေယာက္အားနဲ႔ေတာ့ မျဖစ္ဘူးေပါ့ေလ...။

ေမတၱာေရာင္ျပန္ said...

ေမာင္ေလးေရးတဲ့ အႏွစ္ ၂၀ ပထမပိုင္းေလးကိုပဲ ႏွစ္သက္မိတယ္။ ကိုယ့္တိုင္းျပည္ တိုးတက္ဖြ႔ံျဖိဳးၿပီး အဆင္ေျပ ေနတာပဲ ျမင္ခ်င္မိတယ္။ မေတြးမိတဲ့ ႏိုင္ငံေရး စိတ္ဓါတ္ေလးက အခုမွ ျပန္ေပၚလာတယ္။

ခင္တဲ့
မၾကီး

Mechanical, Planning and Supply Chain said...

Very Nice Post...the author points out each and every new generation of Burma should have political sense while the original author, Moe Choe Thin, furnishes two options for readers to imagine for next twenty years. I've ever had a friend, and I always remember what he said while we were in Uni. What he said is, "I don't interest in Political and even my house never buys any newspaper." I was shocked at what he said, and felt very painful at heart. Since even Uni student has such kind of close mindset, we can't imagine for those students who can't effort to study up to Uni level (I don't mean all and always bear in mind we can't judge someone's knowledge by current Burma education level.)I am always tired and painful whenever I think for our future leader to manage the current situation of Burma. In fact, the term "Political" isn’t barely political, and I wanna say that single word represents many kind of concern of a certain country such as education, economic, health care, and I wanna add in environmental issue since climate change or extreme weather has been started in our country as a consequence of long term negligence.

ဂ်ဴနို said...

ဖိုးစိန္ေရ
သိတ္ေကာင္းတဲ့ ပို ့စ္ေလးပဲ။
ဖိုးစိန္ေၿပာသလိုပါပဲေလ ကိုယ့္တိုင္းၿပည္အေႀကာင္း ခုေန စိတ္မ၀င္းစားဘူး ဆိုရင္ ေနာင္အနွစ္ နွစ္ဆယ္မွာ ရင္ေလးစရာေပါ့။

ၿပိဳင္တူတြန္းရင္ ေရြ ့နိုင္ပါတယ္။


မအယ္

ျမဴး said...

ကိုၾကီးဖိုးစိန္.....
ထိုင္ေနလို႔ေတာ့ဘာမွျဖစ္မလာဘူးေနာ္
မမအယ္ေျပာသလိုပဲေလ..ျပိုင္တူတြန္း
လွ်င္ေရြ ႔ႏိူင္ပါတယ္...ပို႔စ္ေလးတြက္ေက်းဇူးပါ
ႏိူင္ငံ့အေရးမႈိ႔တဦးခ်င္တေယာက္ခ်င္းဆီမွာ
တာ၀န္ရွိတယ္လို႔ယူဆမိပါတယ္

Mae said...

ကုိဖုိးစိန္ေရးတာေရာ အစ္မမုိးခ်ိဳသင္းေရးတာေရာ လာဖတ္သြားပါတယ္၊ “ကမာၻမေက်“ သီခ်င္းကုိလဲ ျပန္ဆုိမိသြားတဲ့ အတြက္ ေက်းဇူးတစ္မ်ိဳး တင္ပါတယ္၊

အခုျဖစ္ေနတဲ့ အေျခအေနကုိကေတာ့ အမ်ားစုက အားရမွာ မဟုတ္တာ အမွန္ပါပဲ၊ က်မလဲ ေတာ္ရုံတန္ရုံ နုိင္ငံေရးကုိ စိတ္မဝင္စားတဲ့ အထဲမွာ ပါပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္ ကုိယ့္နုိင္ငံက အျဖစ္အပ်က္ေတြကုိေတာ့ ဂရုတစုိက္ၾကည့္မိၿပီးေတာ့ ေနာင္က်ရင္ ဒီထက္ပုိေကာင္းတဲ့ အေျခအေနျဖစ္လာလိမ့္မယ္လုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္၊ အဲ့ဒီလုိ ျဖစ္လာဖုိ႔လဲ တတ္နုိင္သေလာက္ ပံ့ပုိးေနဖုိ႔ ရည္ရြယ္ပါတယ္၊ ဒါလဲ နုိင္ငံေရးအပုိင္းဆုိတာထက္ ပုဂၢိဳလ္ေရးအပုိင္းကုိ ေတြးတာပါ၊ ကုိယ့္နုိင္ငံမွာပဲ ကုိယ္ေနရင္လဲ လူတုိင္း ေခ်ာင္ေခ်ာင္လည္လည္ လူတန္းေစ့ ေနနုိင္မယ္ ပညာသင္နုိင္မယ္ ဆုိတာကုိ လုိလားပါတယ္၊ နုိင္ငံျခားသြားတယ္ဆုိတာကုိလဲ ကုိ္ယ့္နုိင္ငံမွာ အဆင္မေျပလုိ႔ သြားရတာထက္ ပညာဆည္းပူးဖုိ႔ အေတြ႔အႀကံဳတုိးဖုိ႔ ဆုိတာမ်ိဳးဆုိ ပုိေကာင္းမွာပါ၊

ရွည္သြားတယ္ ထင္တယ္၊ စိတ္ထဲရွိတာ ေရးတာပါ၊

Anonymous said...

အကိုေရ
ဒါကေတာ့ ေတြးေလေမာေလပဲ
ကိုယ့္ႏိုင္ငံကို သူမ်ားတန္းတူ တိုးတက္ေစခ်င္တာပဲ
ခုလိုသူမ်ားႏုိင္ငံမွာ ေပ်ာ္လို႕အလုပ္လာလုပ္သူ ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ရွိမလဲ

မိုးခါး

အိမ္ said...

ဒီပုိ႔စ္ေလးကုိ အရမ္းသေဘာက်သြားၿပီဗ်ာ..။
တခုခ်င္းေၿပာသြားမယ္ဗ်ာေနာ... ဟုတ္တယ္ ကုိဖုိးစိန္ ဖေန႔ေခတ္လူငယ္ေတြႏုိင္ငံေရးစိတ္ မဝင္စားၾကတာေတာ့ အမွန္ပဲ။ ဒါကလဲ ရွင္းရွင္းေၿပာရရင္ အဲဒီလုိ ႏုိင္ငံေရး စိတ္မဝင္စားႏုိင္ေအာင္လုိ႔လဲ လုပ္ထားၾကတာကုိးဗ် သူတုိ႔ အၿပစ္လဲ အမဟုတ္ပါဘူး။ဘယ္ေလာက္ထိ ဆုိးဝါးသြားသလဲဆုိေတာ့ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ပုံကုိ ၿပၿပီး ဒါဘယ္သူလဲ ေမးတာေတာင္ ဦးသန္ေရႊ တပည့္လားလုိ႔ၿပန္မေမးရင္ပဲ ကံေကာင္း၊ ဒီလုိပဲ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည့္က မုိက္ကုိင္ၿပီး တရားေဟာေနတဲ့ပုံၿပတာကုိ အဆုိေတာ္ အသစ္လားလုိ႔ ၿပန္ေမးတာ တကယ့္အၿဖစ္အပ်က္ပါပဲ ဘယ္ေလာက္ထိရုပ္ဆုိးလဲဆုိရင္ အဲဒီအၿဖစ္အပ်က္က ထုိင္းႏုိင္ငံမွာ တတိယႏုိင္ငံသြားဖုိ႔ ေမးေတာ့ လူတေယာက္ အဲဒီလုိေၿဖတာလုိ႔ ဖတ္ဖူးလုိ႔ပါ.. ကဲ မခက္ေပးဘူးလားဗ်ာ.....။
ထားပါေတာ့ ၁ အတုိင္းၿဖစ္လာမယ္လုိ႔ အာလုံး ယုံၾကည္ထားၾကတယ္ဗ် ဒါေပမဲ့ ထင္သာထင္ မၿမင္ရဘူးေက်ာင္းအမေရ ဆုိသလုိပါပဲဗ်ာ......................။
၂ကေတာ့ ယေန႔ေခတ္လူေတြရဲ့ ဘဝအမွန္ကုိ မီးေမာင္းထုိးၿပထားသလုိပါပဲဗ်ာ
က်ေနာ္တုိ႔ ဘဝေတြက ေရစုန္မွီာေမ်ာေနၾကၿပိဗ်ာ....။

ႏွင္းဆီျဖဴရဲ႕ ကဗ်ာပန္းခင္း said...

ႏိုင္ငံေရးဆိုတာ ႏိုင္ငံသားတိုင္းနဲ႔ သက္ဆိုင္ပါတယ္။ အခြင့္မရလို႔ ေနသာေနၾကရတာ ရင္ထဲမွာေတာ့ ကိုယ့္တိုင္းျပည္ကို တိုးတက္ေစခ်င္ပါတယ္။ အေ၀းတစ္ေနရာက ျမင္ေတြ႔ေနရတယ္ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေတြကို ရင္ႏွင့္အမွ်ခံစား စိတ္မေကာင္း ျဖစ္မိပါတယ္။ မိမိ ပတ္၀န္းက်င္ကလူေတြက ျမန္မာမွာ ဘာျဖစ္ျပန္ၿပီေနာ္လို႔ ေျပာလိုက္ရင္ မခ်ိျပံဳးေလးနဲ႔ နားေထာင္လို႔ သတင္းေလးေတြကို ရွာေဖြဖတ္ေနရတယ္။ ေမာင္ေလး ဖိုးစိန္ေျပာသလို ျဖစ္ႏိုင္ေျခရွိမယ့္ အရာနဲ႔ ျဖစ္လာႏိုင္ပါမလားလို႔ စိုးရိမ္မိတယ္။ ဒီပိုစ့္ေလးအတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

မိုးေသာက္ said...

ျပိဳင္တူတြန္းလွ်င္ ေရြ႕နုိင္ပါသည္ ..
သို႕ေသာ္
တစ္ဦးခ်င္း နီးပါး
ေရစိုခံရပါမည္ ...
ရႊံ႕ ေပခံရပါမည္ ...
သို႕ေသာ္
ထိုင္ေနျပီး ျပိဳင္တူေျပာေနလို႕ေတာ့ ....

က်ေနာ္လည္း ဘာရယ္ ညာရယ္ မဟုတ္ဘူး ၀င္ေရးၾကည့္တာပါ ...
ဘ၀မွာ ကိုယ္တန္ဖိုးထားရာ အေရးၾကီးဆံုးျဖစ္ေနတာ သဘာ၀ ပါပဲေလ ...
အခုေလာေလာဆယ္ေတာ့ က်ေနာ့္မွာ ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္းရဲ့ အေရးကိုေတာင္ မနုိင္ေသးလို႕ ဒုကၡေတြ ေရာက္ေနတာ ...
ကိုၾကီးစိန္ ျငိမ္းခ်မ္းပါေစဗ် ...

ေႏြးေႏြးသဲမြန္ said...

ဖတ္တယ္..ေတြးတယ္...စကားလံုးအေတာ္မ်ားမ်ားကို သေဘာက်တယ္...

ေတာင္ေပၚသား said...

ႏုိင္ငံေရးဆုိတာက လက္နက္ကုိင္ေနမွာ မဟုတ္ပါဘူး စိတ္ကေလးေတြသာ ရွိေနရမယ္လုိ႕ က်ေနာ္ကေတာ့ ယူဆပါတယ္။ ဆုိလုိတာက စစ္တုိက္တာတုိင္း ႏုိင္ငံေရးမဟုတ္သလုိ ေဘးက ေအာ္ေနတုိင္းလဲ ႏုိင္ငံေရး မဟုတ္ဘူးလုိ႕ ျမင္မိပါတယ္။ တုိင္းျပည္ကုိတကယ္ ခ်စ္တဲ့စိတ္သာရွိမယ္ဆုိရင္ အားလုံး သာယာစည္ပင္ေနမွာ ၾကာလွပါျပီ


ေလးစားလ်က္
ေတာင္ေပၚသား

ခမ္းကီး said...

ေကာင္းတယ္ဗ်ာ။

မနက္မိုးလင္းခ်င္း ေကာ္ဖီေသာက္ခ်င္ေပမယ့္ ေစ်းအရမ္းႀကီးတယ္လို႔ ေတြးမိရင္ ဒါလည္း ႏိုင္ငံေရးပဲ။

အေ၀းေရာက္ ခ်စ္သူခင္သူဆီ ဖုန္းဆက္ခ်င္ေပမယ့္ ဖုန္းခ ေစ်းႀကီးလြန္းတယ္လို႔ ေတြးမိရင္ ဒါလည္း ႏိုင္ငံေရးပဲ။

အရင္းစစ္ေတာ့ အျမစ္ေျမမွေလ...

aung said...

နိုင္ငံေရးနားမလည္ပါ။စိတ္လဲမ၀င္စားပါ။

ဒါေပမယ္႔ ဘယ္သူတက္တက္ တက္တဲ႔သူေတြစားမွာပဲ
ျဖစ္လို႔ ဘယ္သူတက္တက္ စိတ္မ၀င္စားေတာ႔ပါ။
ကိုယ္ရမယ္႔ေနရာေရာက္ျပီး ငါမစားပါဘူးကြာ ဆိုတဲ႔သူ
ရိွမယ္ မထင္ပါဘူး။ အနည္းနဲ႔ အမ်ားေတာ႔ အခြင္႔အေရး
ယူၾကမယ္႔သူေတြပါပဲေလ...

နိုင္ငံေရးဆိုျပီး ထိုင္ေအာ္ေနတာေလာက္နဲ႔ေတာ႔ ျမန္မာ
ျပည္ၾကီးတိုးတက္မလာနိုင္ပါဘူးေလ...

နိုင္ငံေရး.နိုင္ငံေရးဆိုျပီး မေအ ညီမ မၾကားသာေအာင္ ဆဲေနၾကတဲ႔ နိုင္ငံေရးသမားေတြကို ၁၀၀၁ ဘေလာ႔မွာ
ေတြ႔ရေလေတာ႔ အလြန္အံ႔ၾသ ရြံရွာသြားရပါတယ္..
အဲလို နိုင္ငံေရးသမားေတြ နိုင္ငံေခါင္းေဆာင္ေတြမ်ား
ျဖစ္လာခဲ႔ၾကရင္.. ျမန္မာျပည္ၾကီးကေတာ႔.......

ျမန္မာျပည္ၾကီးေကာင္းစားပါေစ.
က်ေနာ္လည္း အလကားေအာ္သြားပါတယ္.

ျမန္မာျပည္သား

Hmway said...

ကြန္မန္႕ေတြကို ဖတ္ၾကည္လိုက္ေတာ့...ေတာ္ေတာ့ကို ေသခ်ာသြားတယ္...ကြ်န္မတို႕ ႏိုင္ငံလူဦးေရ ရဲ႕ ရာခိုင္ ႏွဳန္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ဟာ ႏိုင္ငံေရးဗဟုသုတ အရမ္းအားနည္းတယ္ ဆိုတာပါပဲ...ဒါေၾကာင့္ပဲ ဗိုလ္ခ်ဳပ္က လြတ္လပ္ေရးရၿပီရင္ၿဖင့္စာေရး တဲ့အလုပ္ပဲလုပ္ေတာ့မယ္လို႕ေၿပာခဲ့တာေနမွာ...အေၾကာင္းအရာ တစ္ခုအေပၚမွာတိက်စြာနားလည္ခ်င္းမရွိပဲ...သူတလူ ငါတမင္းၿဖစ္လာမဲ့ အေရးကိုေတြးမိ ဟန္တူပါရဲ႕...အမွန္မွာေတာ့ အမ မမိုးခ်ိဳက အၿမြက္ မွ်ဖြင့္ၿပၿပီး ပညာေရး ႏွင့္ က်န္းမာေရးအေၾကာင္းသာ ေၿပာေပမယ့္... ကြ်န္မ စဥ္းစားမိသေလာက္ေတာ့ ႏုိင္ငံႏွင္ပက္သက္ေန သမွ်ကိစၥ အ၀၀ ဟာ ႏုိင္ငံ့ အေရးပါပဲ...ႏုိင္ငံေတာ္ရဲ႕သက္ဆိုင္ရာက႑အသီးသီး မွာတာ၀န္ ထမ္းေဆာင္ေနတဲ့ ႏုိင္ငံ့ ၀န္ထမ္း (ေခါင္းၿငိမ့္ ေခါင္းခါ ၀န္ထမ္းမ်ားကိုမဆိုလိုပါ) အသီးသီးဟာလည္း ၎တို႕ ကြ်မ္းက်င္ရာ ပညာရပ္အသီးသီးၿဖင့္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ရင္း ႏုိင္ငံေရးမွာ တမ်ိဳးတဖံု ပါ၀င္ေနတာပါပဲ...ႏုိင္ငံေရးနားမလည္ေသာ/စိတ္မ၀င္ စားေသာႏုိင္ငံသားမ်ားရွိသည့္ နိဳင္ငံတြင္ (ဥပမာ။ ေန၀င္းအစိုးရလက္ထက္) အုပ္ခ်ဳပ္သူလူတန္းစားမွ မိမိစိတ္တိုင္းက်ၿခယ္လွယ္ခြင့္ပိုမိုရ ရွိႏိုင္ သကဲ့သို႕....အူ၀ဲ မွစ၍ႏိုင္ငံေရးအေၾကာင္း နားလည္နိဳင္ခြင့္ေပးထားခ်င္းခံရေသာ နိဳင္ငံသားမ်ားရွိ သည့္ႏိုင္ငံတြင္...ေတာ္႐ံု တတ္သိပညာၿဖင့္ အုပ္ခ်ဳပ္၍မရနိင္ေပ...ယၡဳခ်က္ခ်င္း သန္းေရႊ အာဏာလႊဲေပးသည့္တိုင္...ကေသာင္းကနင္းၿဖစ္ေနေသာ နိဳင္ငံ၊ စိတ္ဓာတ္ပ်က္ၿပားေနၿပီၿဖစ္ေသာ နိဳင္ငံသားမ်ား၊ နိဳင္ငံေရးဆိုသည္ကို မည္ကာမတၱမွ်သာသိ၍ စနစ္တခုကိုတည္ေထာင္ရန္ၾကိဳးစားေနေသာ ပါတီ၀င္မ်ား ကိုဦးစီးရင္းေဒၚစုခမ်ာ ရင္းကြဲနာက်ရေပမည္...စာေရးဆရာၾကီးဦေအာင္းသင္းေၿပာ သကဲ့သို႕..."စြန္႕တဲ့လူေတြစားမသြားလို႕ မစြန္႕တဲ့လူေတြစားေနရသည္" ဆိုသည့္ အၿဖစ္မ်ိဳး မေရာက္ေအာင္ ၁၉ ႏွစ္ေက်ာ္ၾကာ အနစ္နာခံခဲ့ၿပီၿဖစ္ ေသာ ေဒၚစု က်န္းမာပကတိ ခ်မ္းသာအတိၿဖင့္ ၎ယံုၾကည္ရာ ကြ်န္မ တိုေမွ်ာ္မွန္းရာ စနစ္တခုကို ေနာင္လာမည့္ ႏွစ္ (၂၀) အတြင္းေဖၚေဆာင္ႏိုင္ေစေၾကာင္း ဆုမြန္ေကာင္းေတာင္းလွ်က္....

တူးတူး said...

ကိုဖိုးစိန္ေၿပာတာ ဟုတ္တယ္။
တကယ္လို ့သာ ကိုယ့္နိုင္ငံေကာင္းရင္ နိုင္ငံၿခားဆိုတာ အလည္သေဘာ အလုပ္ရုံေဆြးေႏြးပြဲ အေတြ ့အႀကံဳလိုခ်င္လို ့ဘာသာစကားသင္ခ်င္လို ့ပဲ သြားႀကမွာေပါ့။

ခုလို ဘယ္သူက မိေ၀းဖေ၀း ေနမလဲ။
ဘယ္သူက ကၽြန္ခံခ်င္မလဲ။
ပညာနဲ ့က်ေနာ္ လုပ္စားတာပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ ကိုယ့္နိုင္ငံမွာ ေနလို ့ၿဖစ္ရင္ ကိုယ့္နိုင္ငံမွာေနၿပီး လုပ္မွာေပါ့ဗ်ာ။ ဒါေပမဲ့ သူမ်ားတိုင္းၿပည္နဲ ့မကိုက္ညီတဲ့ ပညာသင္ခဲ့မိသူေတြ ပညာသင္ဖို ့ကို အခြင့္အေရး မရခဲ့သူေတြကေတာ့ ပင္ပင္ပန္းပန္းကို လုပ္စားေနရတာပါ။

လူတိုင္း သိကၡာရွိတဲ့ စနစ္တခုရဖို ့၀ိုင္းလုပ္ရမွာပဲ။
သားသမီးကို ခိုးၿပီး ေကၽြးေနရတဲ့ မိဘနဲ ့
သားသမီး ခိုးေကၽြးတာ စားေနရတဲ့ မိဘ ေတြလည္း မနည္းပါဘူးဗ်ာ။

တူးတူး

ေမေလး said...

ကိုဖိုးစိန္
လာေၿပာတာေတြမွန္လြန္းလို႔ သက္ၿပင္းတာ ခ်သြားမိပါတယ္...ဟင္းးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး
ခင္တဲ႔
ေမေလး

Moe Cho Thinn said...

“တရားမွ်တ လြတ္လပ္ျခင္းနဲ႔ မေသြ
တုိ႔ျပည္ တုိ႔ေျမ။
………………………
………………………
……………………
တုိ႔ျပည္၊ တို႔ေျမ အက်ိဳးကို
ညီညာစြာ တုိ႔တစ္ေတြ
ထမ္းေဆာင္ပါစုိ႔ေလ
တုိ႔ တာ၀န္ေပ
အဖိုးတန္ ေျမ…………။”

ကိုယ္႔ေမာင္ႏွမေတြနဲ႔ အတူဆိုသြားပါတယ္။
ဒီပို႔စ္က ဖိုးစိန္ေရးထားတာေလးေတြ ဖတ္ၿပီး ၾကည္ႏူးသြားတယ္။ ကိုယ္ႏိုင္တဲ႔ဖက္က လုပ္တဲ႔အတြက္ ေက်းဇူးတင္မိတယ္ ေမာင္ေလးေရ..

ကိုလူေထြး said...

ခ်စ္ညီဖိုးစိန္ေရ...

အကိုလဲ မင္းတို႕နဲ႕အတူ ကမၻာမေၾကသီခ်င္း လိုက္ဆိုသကြ...

ဖိုးစိန္က လိမၼာတယ္
ဖိုးစိန္အေရးက ပါးနပ္တယ္
ဖိုးစိန္အေျပာက ဒီပလိုမက္တစ္က်တယ္...
မွ်တတယ္...

လူသားတိုင္းမွာ တန္းတူအခြင့္အေရးရွိတယ္ ညီေရ...
လြတ္လပ္စြာ ေရးသားခြင့္ ေျပာဆိုခြင့္လဲရွိတယ္...

လူသားတိုင္းလြတ္လပ္ ျငိမ္းခ်မ္းပါေစလို႕ အကို မင္းတို႕နဲကအတူ ဆုေတာင္းေပးပါတယ္ကြာ...

ဖိုးစိန္ အရွင္ခ်စ္တဲ့
ကိုလူေထြး... းဝ)

အိုက္ခီေလာက္ said...

အကိုေရ ဘယ္လိုေျပာရမွန္းကိုမသိဖူးဗ်ာ
ကိုယ္တိုင္က ၾကံဳေတြ ့ေနရတာဆုိေတာ့
လက္ခံသင့္တာလက္ခံရမယ္ထင္တယ္ဗ်
ဘာပဲေျပာေျပာပါေလ
ကြ်န္ေတာ္တို ့ခ်စ္တဲေရႊေရာင္လႊမ္းတဲျမန္မာျပည္ၾကီး အျမန္တိုးတက္ေစခ်င္တာပဲ
ညီတို ့ဖက္ကလည္း မသိနားမလည္ေသးတဲ့လူေတြကို ပိုသိေအာင္ လုပ္ေပးရင္ပိုေကာင္းမလားလို ့ေတြးမိပါတယ္
တစ္ဖက္စြန္းေရာက္လူေတြ ၊ ေခါင္းထဲရိုက္ထည့္ထားရတဲ့လူေတြ ၊ မသိနားမလည္တဲ့ရြာသူရြာသားေတြ
ဆုိလိုတာက သူပုန္နဲ ့စစ္သားၾကားမွာေျမဇာပင္ျဖစ္ေနတဲ့လူေတြ
ညီက အဲ့ၾကားထဲမွာၾကီးလာေတာ့ ဘယ္သူ ့ကေကာင္းတယ္ ဆုိးတယ္ဆိုတာ ပိုသိတယ္ဗ်
ခုလိုေအးခ်မ္းေနတယ္ဆိုေပမယ့္လည္း သူ ့တို ့ရြာေျပာင္းရေတာ့ အဆင္မေျပမူေတြ ဘာသာစကားမတတ္ကြ်မ္းမူေတြ က သူ ့တို ့ကိုဒုကၡေရာက္ေစတယ္
ဟူးးးးးးးးးးးးးးးးးးး
ေျပာရရင္ မကုန္ဖူးအစ္ကိုေ၇
ၾကီးႏိုင္ငယ္ညွင္းေတြ

Mogok Thar said...

ႏိုင္ငံေတာ္သီခ်င္းကို ျပန္လာ ရြတ္ရင္း
ေသြးခ်င္း ညီအကိုမ်ား စည္းလံုးျခင္းသည္ အင္အား ဆိုတဲ့ သီခ်င္းေလးကိုပါ ထပ္ေလာင္း ညည္းမိတယ္။

အေတြး၊ အေရး ေကာင္းတဲ့ ညီ့ကို ခ်ီးက်ဴးပါတယ္ဗ်ာ။
ေကာ္မန့္မွာ ေဆြးေႏြးၾကတာေတြကလဲ အားရစရာ။

ကိုလူေထြး said...

aung said...

နိုင္ငံေရး.နိုင္ငံေရးဆိုျပီး မေအ ညီမ မၾကားသာေအာင္ ဆဲေနၾကတဲ႔ နိုင္ငံေရးသမားေတြကို ၁၀၀၁ ဘေလာ႔မွာ
ေတြ႔ရေလေတာ႔ အလြန္အံ႔ၾသ ရြံရွာသြားရပါတယ္..
အဲလို နိုင္ငံေရးသမားေတြ နိုင္ငံေခါင္းေဆာင္ေတြမ်ား
ျဖစ္လာခဲ႔ၾကရင္.. ျမန္မာျပည္ၾကီးကေတာ႔.......


ႏိုင္ငံ့ေခါင္းေဆာင္ဆိုတဲ့သူကို ျပည္သူက ေရြးမွာပါ ကိုယ့္ညီ...

အဲလို ဆဲဆိုေနတဲ့သူက ႏိုင္ငံေခါင္းေဆာင္ျဖစ္ထိုက္ မျဖစ္ထိုက္ကို ကိုယ့္ညီလို တာဝန္သိျပည္သူက စိတ္ဝင္တစားနဲ႕ စဥ္းစားဆံုးျဖတ္ေပးပါမွ မွန္ကန္သင့္ျမတ္တဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္း တေယာက္ ေပၚေတာ့မွာေပါ့...

အဲလိုဆဲေနတဲ့သူဟာလဲ အမွန္တရားနဲ႕ လူ႕အခြင့္ေရးကို တကယ္ခ်စ္ျမတ္ႏိုးတဲ့ (ညီငယ္ရဲ႕ အေခၚအရ) ႏိုင္ငံေရးသမားစစ္စစ္ ဟုတ္ပါရဲ႕လားဆိုတာလဲ စဥ္းစားစရာပါ...

ျပည္သူျပည္သားေတြအေပၚမွာ တကယ္ ေစတနာထား အနစ္နာခံေနၾကတဲ့သူေတြကို ငဲ့ျပီး မေစာ္ကားထိုက္သူကို ကိုယ့္ညီက ေစာ္ကားမိမွာစိုးလို႕ အကိုက ေျပာရတာပါ...

အမွားပါရင္ ခြင့္လႊတ္ပါ


ကိုလူေထြး

said...

ဖတ္ၿပီးေတာ့ ရင္ထဲမွာ ျပည့္ေနတယ္.. ေျပာစရာေတြေတာ့ အမ်ားႀကီးပဲ.. ဒါေပမယ့္ စိန္႔ကုိေတာ့ ေျပာျပၿပီးသားပါ

ၾကည္ျဖဴပိုင္ said...

ကလူထြင္းၾကီး အညႊန္းေကာင္းလို႔လာဖတ္သြားပါတယ္။

ကိုလူေထြး said...

ေနာက္တစ္ေခါက္ျပန္ဖတ္ေတာ့လဲ ေနာက္တခါ ျပန္ခံစားရတာပဲ...

"အခ်ိဳဟာဘယ္ေတာ့မွမခါး
အမွန္ဟာ ဘယ္ေတာ့မွ မမွားဘူး"
တဲ့ညီေရ...

ျမန္မာျပည္သားေတြနဲ႕ ႏိုင္ငံေတာ္အေပၚမွာ ထားတဲ့ တို႕ေစတနာက တေန႕ ျပန္အက်ိဳးေပးမွာပါကြာ....

ဘယ္သူကိုမွ နစ္နာေစခ်င္တဲ့ စိတ္ဓာတ္မ်ိဳး တို႕မွာမွ မရွိဘဲေလကြ ေနာ္...

းဝ)

ျဖဴ said...

အမွန္တရားက အမွန္တရားပဲေပါ႔..
အမွန္တရားကို အျမင္မတူလို႔ လက္မခံနို္င္ရင္ လက္မခံနို္င္တဲ႔ အေၾကာင္းရင္းကို ခ်ျပနိုင္ရမယ္.
လာလည္တဲ႔ လူေတြ ျငိဳျငင္မွာစိုးလို႔ ပို႔စ္ကို ျဖဳတ္တယ္ဆိုရင္ေတာ႔ ဖိုးစိန္ကို စိတ္ဆုိးတယ္..

အဲဒါပဲေလ. ျမန္မာျပည္မွာ လူကိုခင္လို႔ မူကိုမၾကိဳက္ပဲ မ်က္စိမွိတ္ထားတာတုိ႔.. အေၾကာက္တရားနဲ႔ မ်က္စိမပြင္႔တာတို႔ေၾကာင္႔.. အခ်ိန္ၾကာလာတာနဲ႔ အမွ် တိုင္းျပည္နစ္မြန္းဖုိ႔ပဲ ရွိတယ္..

အမွန္တရားကို မကြယ္မဝွက္ေထာက္ျပနိုင္မွ အမွားေတြ ၾကာရွည္မတည္ျမဲနိုင္မွာေပါ႔..

အဲဒီလိုမွ မဟုတ္ရင္ အမွားၾကာ အမွန္ျဖစ္ျပီး ..လူဆုိးေတြ လူေကာင္းေယာင္ေဆာင္လို႔.. ေလာကၾကီးပ်က္စီးေတာ႔မွာေပါ႔...

မသိေသးတဲ႔ သူေတြ သိေအာင္ .. သိျပီးသားလူေတြကို မေမ႔ေအာင္ ေျပာျပနိုင္မွ ေလာကတာဝန္ေက်ျပြန္လိမ္႔မေပါ႔...

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ခုလို ပို႔စ္ကို ျပန္တင္လို႔ ပိုခ်စ္ ပိုေလးစားသြားျပီ.. အဟိ အဟိ..ေနာက္ကို အဲဒီလို မလုပ္ရဘူးေနာ္..